ليکڪ پاران:
انسان جي دماغ اندر سڀ سوچون يڪدم جسم وٺن تہ اتاھہ مصيبتن جو شڪار ٿي وڃون پر ان کي فطري وقت لڳڻ کان بعد پوري ٿيڻ وارو ماحول ملي ٿو... اسان انسانن کي محدود سوچ ڏيڻ کانپوءِ ان جي جڏھن تبليغ ٿيندي رھي ٿي تہ ويتر انسان غلام بڻجيو وڃي. انسان ڪجهہ وقت مثال طور ست سال يا ڏھہ سال پاڻ تي ڪم ڪري.
ڪجهہ سوال ڪري تہ جيڪڏھن مان غريب آھيان تہ ان جو سبب ڪھڙو آھي؟ پر اکيون وڏيون شيون ڏسن ٿيون ماحول ننڍو مليل آھي، ھاڻي ان فرق کي ڪھڙي ريت ختم ڪجي، پراڻين ڳالھين تي لڳي ساڳي طرز عمل جي زندگي گذارجي يا سوال در سوال ڪري نعمتن جي شڪر گذاري جو در وٺجي. عام انسان جڏھن سموري ڏينھن ۾ دماغي مشقون ڪرڻ جو اھل ٿي وڃي ٿو تہ ماحول بڻجي وڃي ٿو.
ھي ڪتاب مڊل ڪلاس طبقي ۽ لوئر مڊل ڪلاس طبقي لاءِ روشني جيان ڪم ايندو سوين سوال اڀرندا پر سوال صرف ھڪ ڪم جو آھي تہ حالات بھتر کان بھتر ڪيئن ٿيڻ گهرجن. جيڪي خواب آھن اھي آساني سان ڪيئن پورا ٿين. يا سادگي ۽ جيڪو نصيب... يا بس اڳتي ڏسبو... واري من گهڙت فارمولي تي ڪم ڪري ھلندڙ وقت جي آزار کي وڌيڪ جواني ڏيندا يا ڪجهہ آسرو ۽ اميد ڪنھن فطري طاقت تي بہ رکي ڏسجي... سڀ شيون ڪجن مادي يا روحاني حاصل ڪرڻ لاءِ بس صرف ميٿڊ ھجي... عمل ضروري آھي، پر عمل کي خوبصورت شروعات ڏجي ۽ يقين کان پوءِ رزلٽ جي انتظار کان ھٽي بس ان کانپوءِ واري صورتحال جي اڳ ۾ خوشي ملھائجي تہ رزلٽ ان کان وڌيڪ بھتر اچي سگهي ٿو. ھي دنيا انسان جي اندر جو اولڙو آھي. اندر جيڪو ڪجهہ حرڪت ڪري ٿو اھو ٻاھر دنيا کي ان سيڪنڊ ۾ جنم ڏيندو رھي ٿو. ھا ان لمحي ظاھر نہ ٿيندو پر زندگي جي سفر دوران بنا وقت جي اچي سامھون بيھي رھندو ۽ اسان جي سوچ ۾ بہ نہ ھجي پر اھي لمحا انسان جي تخليق جا جسم آھن، جيڪي انسان ان مان گذري ٿو پوءِ غمگين يا خوش پر گذري ضرور ٿو...
اسان شين کي ماڻھن جي قول مطابق گذارڻ جا عادي ٿي چڪا آھيون پر جيڪي ڪجهہ اسان چاھيون ٿا، ان کي ذھني صورت ۽ لفظن جي شڪل ڏيندا رھون ۽ بار بار ان کي دماغ اندر ۽ وات سان دھرائيندا رھون تہ اھا شي ٿي گذري ٿي... انسان ھر وقت اھو سوچي ٿو جيڪو ھو نٿو چاھي پر جيڪو چاھي اھو سوچي ٿو پر ڪمزور انداز ۾ ان سان گڏ خوف جي چادر خواھشن کي ويڙھي مسلسل دماغ جي اندر سامھون اچي ٿي پر اھا شيءِ اڻ وڻندڙ واقعي کي جنم ڏئي ٿي. ھي ڪتاب ذھني آبياري کان پوءِ معاشرتي سچ کان وڌيڪ سچ کي نئين سري سان ٺاھي ان ۾ گذارڻ لاءِ مڪمل مدد فراھم ڪندو...
ھر انسان ھڪ انسان آھي، جيڪو پنھنجي لاءِ سوچي ٿو. پھريان ٻي جي لاءِ ڪرڻ ۽ سوچڻ سکو ان جو اثر ذاتي زندگي تي پوي ٿو. صرف انسان ھڪ ئي سوچي ٿو جنھن سان باقي انسانن جي آبادي ۽ پنھنجي وجود جو اثر بہ ظاھر ڪين ٿئي ٿو.
اميد تہ ھن ڪتاب مان سکي پنھنجي زندگي ۾ ذھني رستن کي نئين سر جوڙي ان سان گڏ رھڻ شروع ڪندو تہ ھي دماغ توھان کي نوان گس ڏيندو، منزل ڏيندو ماڻھو ڏيندو ھر ضرورت جي شيءِ ڏيندو ڇو تہ خدا ھر وقت انسان کي انھن جي ضرورت جي شين کي ڪثرت سان ڏيڻ ۾ خوشي محسوس ڪري ٿو ۽ انسان ٻئي انسان لاءِ اندر جو وير رکڻ ڪري ان ساڳي انسان جو خدا جيڪو اسان جو بہ خدا آھي تہ اھو ان ڪم کي ڪجهہ وقت لاءِ روڪي ٿو ڇو تہ اسان ظاھري طور انسان جي ڏنل تڪليف کي زندگي ۾ شڪايتن جي صورت ذھن پالي رکون ٿا، جنھن سان اسان جي پنھنجي زندگي ناشڪري جي عالم ۾ گذري ٿي. سڀن کي معاف ڪرڻ سان نعمتن جو حصول ٿيندو آھي فارمولو صفا آسان آھي.
پاڻ کي اھو ٿيڻو آھي جيڪا ڪمي توھان جي زندگي ۾ آھي، ان لاءِ ڪم ڪرڻو آھي پاڻ کي وقت ڏيڻو آھي پاڻ سان پيار ڪرڻو آھي، حالات ڪيترا بہ خراب ھجن. بھتر بہ ٿيندا آھن... بس ان خراب حالات ۾ صحيح حالات کي ويلڪم ڪري سگهڻ جي طاقت اسان جي زندگي بدلا ئي سگهي ٿي.
مولا سلامت رکي.
انجنيئر اي - ايڇ ڀٽي
شھدادڪوٽ
03322016227