ناول

پئسو

عبدالحفيظ ڀٽي گهڻ پڙھيو ۽ سماجي رابطن واري سڀني پيلٽ فارمز تي سرگرم آھي. ھو شاعري ۽ تخليقون سرجيندو رھي ٿو. ”پئسو“ سندس پھريون ناوليٽ آهي. هن ناوليٽ ۾ عبدالحفيظ ڀٽيءَ دنيا ۾ دولت جي اهميت، انساني قدر، سماجي طبقاتي نظام ۽ پاڻھپي جي قتل عام جو اسڪيچ ٺاهيو آهي. ھو  بي باڪيءَ سان لکي ٿو، هن ناوليٽ ۾ ڪٿي حقيقي تہ ڪٿي تجريدي انداز ۾ لکيو ويو آهي،

Title Cover of book Paiso

4

ڊپٽي... عورت ڇا آھي، تنھنجي نظر ۾...؟؟ پيارا عورت... خدا جي تخليق آھي جنھن ۾ ساڳي رت ۽ ساڳيو ذھن آھي. ان ۾ محنت ڪرڻ جي سگهہ ۽ خوابن کي ماڻڻ جي اچلتا آھي. عورت جي نصيب کي پردي جي ديوار ۾ نہ ھڻجي بلڪہ عام انسان جيان ڪار وھنوار ۾ حصو وٺي مقام الفت ۽ مقام برڪت تي پھچڻ کين حق آھي، معاشري ۾ رڪاوٽون سڀن اڳيان اچن ٿيون بس بردباري ھجي منھن ڏجي اڳتي وڌڻ گهرجي. ڏس ھي دنيا ھڪ ميدان آھي محبت ۽ جنگ جو... جتي محبت ڪم اچي اتي محبت سان ڪم ڪرڻ گهرجي جتي وڙھڻو پوي اتي بہ محبت سان وڙھڻ گهرجي. جان قيمتي آھي، جان جو نذرانو، پيش ڪرڻ بي وقوفي آھي، وڙھڻ جي مھارت اچڻ گهرجي، پيارا... وقت جو ڪو وجود ڪونھي. ڊپٽي تون ڪڏھن محبت ۾ انڌو ٿيو آھين يا، آءٌ انڌو نہ چريو ٿيو آھيان ضرور... انڌو تہ ھر ڪو ٿي وڃي ٿو... ڏس... شادي کان پوءِ... محبت جو ملڻ يا نہ ملڻ بہ راز آھي.... جنھن کي محبت ملي ٿي اھو مقصد سان سچو آھي سڀ ڪجهہ مليو وڃي، پر جيڪو اڃان ڪچو آھي تہ ان کي ھڪ شيءِ ڏئي ٻي شيءِ کسي وڃي ٿي. يار ماڻھن کي حڪمت نٿي کپي... پئسا کپن ٿا. ڪجهہ ماڻھو حڪمت ۽ ڏاھپ ذريعي خدمت ڪندا ڪجهہ پئسن سان خدمت ڪندا ڪجهہ وٺڻ وارا ھوندا تہ ڪجهہ ڏيڻ وارا... سڀ سفر ۾ ھڪ ئي منزل جا مسافر آھن، پر زندگيءَ ۾ ماڻھن کي رڪاوٽ ۽ تنقيد سان مارڻو ضرور آھي، جيڪو بيھجي ويو، سنڀالي ويو اھو راڄ ڪندو جيڪو ھر ڳالھہ تي چيخون ڪندو اھو ويو. پيارا ھن دنيا جا بداخلاق تو کي ڪاميابي ۾ مدد ڪندا، حسد ڪندڙ تنھنجي درجن ۾ اضافو ڪندا، رستا روڪ تو کي درجن ڏيڻ ۾ مدد ڪندا، ڪوڙي واھه واھه ڪرڻ وارا تو کي عزت ۾ اضافو ڏياريندا... بس شرط اھو آھي تہ تون زندگي جو سفر خاموشي سان گذاريندين ۽ وڏو مقصد ھجڻ لازمي آھي. جنھن وٽ زندگي کي صرف گذارڻو آھي ان وٽ آخر ۾ ڪجهہ نہ بچندو ۽ پيارا ھي ڳالھيون صرف اڳتي وڌندڙ روحن لاءِ آھن. ممڪن آھي نيچرل اميرن کي ھي ڳالھيون سمجهہ ۾ نہ اچن... ڇو تہ:
تنھنجي زندگيءَ ۾ پيار
پيار ئي پيار آھي.
تون خدا جي سھڻي
۽ مڪمل تخليق آھين...
تو وٽ پئسو جام آھي
جنھن سان تون
پنھنجي، پنھنجي فيملي
۽ معاشري جي ضرورت مند
ماڻھن جي مدد ڪرين ٿو...
ڇو تہ پئسو
ڏاڍي پياري شيءِ آھي...
.......................................
ڊپٽي... ننڊ چوندا آھن اڌ موت آھي. اڌ موت مان ڇا مراد آھي...؟ پيارا... ننڊ ڪرڻ وقت خواب کي ڪھڙي ريت پورو ٿيڻ گهرجي ان ۾ ساھه وجهڻ لاءِ ننڊ جو استعمال ڪرڻ گهرجي. اسان جي ننڊ جسم جي ننڊ آھي دماغ جاڳندو آھي، اھي خيال پيدا ڪندو آھي جيڪي اسان سڄو ڏينھن سوچيون ڏسون ۽ ٻڌون ٿا. جيڪڏھن خيال پريشان ٿيڻ وارا غربت جو خوف ۽ ماڻھن جون شڪايتون ذھن ۾ رکي سمھنداسين تہ اسان جي ننڊ ٿڪاوٽ پيدا ڪندي. ننڊ ۾ بہ ڪاميابي محسوس ڪري سگهجي ٿي. پيارا پنھنجي دل ۾ ايندڙ خيالن جو مشاھدو ڪندڙ ٿي گهمندو ڪر. سڀ خيال ڪم جا ناھن ھوندا جيڪي خيال لڳي ٿو ڪم جا آھن، اهي بار بار سوچيندو ڪر پر ان ۾ احساس ھجي... زندگي ھجي. جهڙي طرح ھو مڪمل ٿي چڪا آھن... زندگي نالو ئي آھي لازوال خيال جو. پيارا... شام جا اٺ ٿي رھيا آھن ۽ ٻڌو آھي تہ برساتي ٻوڏ سنڌ اندر صرف ٽن کان چئن ضلعن کي زد ۾ آڻيندي، ڊپٽي ان کي سالن کان نڪرندڙ ججهي بجيٽ ذريعي ڪٿي ڪو حل ھوندو، جنھن سان ماڻھن ۾ خوف واري لھر ختم ٿيڻ گهرجي ۽ پاڻي کي رستو ملڻ گهرجي ھا پيارا... ھر تعلقي جي ٻاھرين پاسي ننڍي پيماني تي ڊيم ٺاھڻ گهرجن... جتي مڪمل پاڻي جو رستو پيدا ڪري ان پاڻي مان ٻيا بہ فائدا حاصل ڪري سگهجن ٿا، برساتي ٻوڏ واقعي ايندي ڇو تہ رستا رستن جھڙا آھن ۽ شاخون پراڻي نظام جي ساڳي اسٽرڪچر جون ٺھيل آھن، جنھن ۾ عام طور تي ايندڙ پاڻي سيو ڪرڻ جي ڪيپيسٽي نہ آھي اھا ڪٿان ايڪسٽرا پاڻي رکندي اھا ان کي جڳھہ نہ ڏيندي ۽ پاڪ پاڻي جي عزت نہ ڪرڻ سان ھو انسانن کي احساس ڏيارڻ لاءِ تڪليف ۾ ضرور وجهندو... ڏس گلابن سان گڏ ڪنڊا بہ ھوندا آھن، پر اسان صرف گلابن طرف متوجھہ ھوندا آھيون، گلابن سان ڪنڊا ھجڻ ھڪ سيفٽي ڊور آھي، جتي وڏن جيتن جو اچڻ بند ھوندو آھي ۽ گلاب شھزادي جيان پلجندو آھي. ھن دنيا ۾ ڪجهہ خراب لڳندڙ شيون دراصل اسان جي حياتي جو بچاءَ ڪنديون آھن، پر انھن کي اسان پنھنجي شعوري سطح تي نہ سمجهي سگهڻ ڪري مختلف معاملن جو شڪار ٿي مايوس ٿي ويندا آھيون. فطرت ھر وقت انسان لاءِ ڪم ڪري ٿي. انسان صرف انسانن کان متاثر ٿي اڳتي وڌي ٿو، ھر انسان اندر فطرت جي حساب سان مختلف شيون رکيل آھن.
پيارا جڏھن بہ پيسا خرچ ڪندو آھين يا ڪنھن کي ڏيندو آھين خوش ٿي ڏيندو ڪر ۽ اھو محسوس ڪري ڏيندو ڪر ھي واپس ڏھه ڀيرا وڌيڪ ايندو ۽ آءٌ انسان کي غريب مستحق عوام کي ڏيندس جيترو بہ ٿي سگهيو، پيارا ھي زندگي اڌ پنھنجي آھي اڌ انسانن جي ستر سالن مان چاليھہ تنھنجا ٽيھہ انسانن جا، خدا سان انسانن جي شڪايت ۾ وقت نہ وڃاءِ، معاف ڪري انسانن کي پوءِ دعا گهرندو ڪر... وڏي اسپيڊ سان دعا قبول ٿيندي. پيارا ھن دور ۾ ھر ڪنھن جي وات ۾ شڪايت آھي مھانگائي وڌي وئي آھي، ھي ٿي ويو آھي، ھو ٿي ويو آھي، پر ان سوچ جي زاوئي کي اھڙي ريت سوچجي تہ خدا وٽ ھر شيءِ جي ڪثرت آھي، ان ساڳي ڪثرت مان ھي چار پنج ڪم بہ ٿي ويندا ۽ ان جو شڪريو ادا ڪجي. پيارا نيوٽن صبح جو سئو دفعا ۽ شام جو سئو دفعا ٿينڪ يو يونيورس ٿينڪ يو يونيورس چوندو ھو.. ھر شيءِ تي شڪر گذار رھڻ گهرجي، زندگي ڪاميابي جو رخ وٺندي. اسان جنھن ڪرسي تي ويٺا آھيون، ان اسان جو بار برداشت ڪيو آھي ان جو شڪر ادا ڪري اٿڻ گهرجي. گهر ۾ ھلندڙ نيٽ، پاڻي مڪمل فيملي ننڍي کان وڏي شيءِ جو شڪر گذار رھڻ زندگي ۾ بدلاءُ آڻيندو. ڏس پيارا... ادب اھو پڙھه جيڪو زندگي جي نعمتن ۾ اضافو ڪري... مايوسي وارو ادب دماغ جي رستن کي ويتر مضبوط ڪري ساڳي طرز جا خيال آڻي معاشري ۽ ماحول ۾ جنم ڏيندو آھي. ماحول ٺاھڻ انسان جي ھٿن ۾ آھي. اڄ اسان جتي آھيون اھو اسان جي ماضي جا سوچيل خيال آھن جن اسان کي ھتي پھچايو آھي صرف حال ۾ طاقت آھي جيڪا نئين زندگي کي جنم ڏيندي پيارا... ھن زندگيءَ ۾ ڪجهہ شيون اسان جي نظرن کان گهڻي وقت لاءِ اوجهل رھيون آھن. پر ھاڻ ٽيڪنالاجي جي دور ۾ انساني دماغ بہ ڊجيٽل ورلڊ طرف گامزن ٿيو آھي پر اسان جي معاشري ۾ ميجارٽي پيرنٽس ۽ انسانن ۾ پراڻا خيال ۽ رسمون وسن ٿيون جنھن سان ھو زندگي گذارن ٿا ۽ ٻين کي بہ پابند رھڻ جو چون ٿا، حالانڪہ زندگي ھر لمحي ۾ چينج ٿيندڙ فڪر ۽ فن جو نالو آھي... ڇو تہ:
تنھنجي زندگيءَ ۾ پيار
پيار ئي پيار آھي.
تون خدا جي سھڻي
۽ مڪمل تخليق آھين...
تو وٽ پئسو جام آھي
جنھن سان تون
پنھنجي، پنھنجي فيملي
۽ معاشري جي ضرورت مند
ماڻھن جي مدد ڪرين ٿو...
ڇو تہ پئسو
ڏاڍي پياري شيءِ آھي...
............................
ڊپٽي انسان سموري زندگي گناھه جي احساس شرمساري، ناڪامي جي خوف، ڪردار ۾ ڪمي ۽ پوئلڳي ڪرڻ ۾ گذاري ٿو. ڪنھن چيلينج اچڻ سان ٽٽي پوي ٿو. صبر ختم ٿي چڪو... بليف سسٽم ڪمزور ٿي چڪو آھي. نواڻ ھجڻ جي باوجود ڳولھا ۾ ناڪام ٿي چڪو آھي، پر ٻاھرين ملڪن جي انسانن ۾ ھر وقت ذھني ۽ جسماني نشونما ٿيندي رھي ٿي، اسان جي انسانن ۾ رات ڏينھن ساڳي صبح ۽ شام ساڳي، گفتگو ساڳي عمل ساڳي... ھي سالن جا چھچٽا لمحن ۾ ڪھڙي ريت بدلجن... آخر بدلجن ڇو ممڪن آھي، ھو ان کي زندگي چوندا ھجن ۽ انھن کي ان ۾ ئي سڪون ملندو ھجي ۽ ھو ان ۾ ئي رھڻ سکي ويا ھجن. پيارا دماغ، ڪڏھن بہ تڪڙ ۾ نئين شيءِ کي قبول نہ ڪندو ھو، حواسن ذريعي دليل گهرندو سوال ڪندو، پروف گهرندو، يقين نہ ڪندو. ڀلي کڻي ان جو ماضي ۾ نقصان ٿيو ھجي، ھو سوال در سوال ڪندو. ان کي ڪا شيءِ ۾ مفت ۾ ملندي تہ سوال ڪندو. پئسن تي ملندي تہ سوال ڪندو. دماغ جو ڪم آھي رڪاوٽ، پر دماغ جي اندر، جتان اسان جي زندگي جو گاڏو ھلي ٿو. لاشعور ۽ تحت الشعور ان ۾ ڏسندڙ اکين جي ذريعي شيون سيوَ ٿيل آھن. جيڪي بار بار ان کي دھرائي زندگيءَ ۾ روح ڦوڪين ٿيون. جنھن سان مڊل ڪلاس جي زندگي ھلندي رھي ٿي. ٻڌ تون پاڻ کي معاف ڪرڻ جي ڪوشش ڪر ۽ ڏينھن ۾ ڏھه دفعا پاڻ کي آءِ لو يو چوندو ڪر. آلو يو گاڊ... آءِ لو يو يونيورس... پاڻ کي قبول ڪر... ماڻھن جي چوڻ تي پاڻ کي تبديل نہ ڪر ۽ اھو نہ سوچ تہ ”ماڻھو ڇا سوچيندا.“ اھي سڀ ڪم جا فارمولا ناھن. اھي تہ اھي پراڻا زھر آھن، جيڪي انسانن وٽان ملن ٿا پر ھر انسان ۾ فڪر جو فن ناھي، ان ڪري تنگي مان گهڻي قدر گذرن ٿا، سخي دل تنگي مان ناھي گذرندي پيارا سخي صرف پئسن سان ناھي ھوندو. ڪنھن کي سٺي صلاح ڏيڻ بہ سخاوت آھي، ڪنھن کي وقت ڏيڻ بہ سخاوت آھي ڪنھن سان سٺو کلي ڳالھائڻ بہ سخاوت آھي. سخاوت اھا شيءِ آھي، جنھن سان ڪنھن جو موڊ سٺو ٿي سگهي ٿو. تون انسانن جو موڊ سٺي ڪرڻ جي ڪوشش ڪر. سخي ٿي ويندين. ھا، پاڻ کي مڪمل سمجهي رتبو حاصل ڪري معاشي طور مضبوط ٿي، پوءِ ھن دنيا کي ڏسڻ شروع ڪر. تون ڪمزوري مان طاقتور ٿي. انسانن جي مدد ڪرڻ شروع ڪر، انسانن لاءِ طاقتور ٿي، انسانن کي ڊيڄارڻ وارن مان نہ ٿجانءِ. زندگي گهور انڌيري ۾ دفن ٿي ويندي. ماڻھو تو کي وساري ڇڏيندا. ھمدرد ٿي. اڳيان ڀلي توکي تڪليف ڏين، تون پنھنجي مقصد ۽ ڳالھين تي قائم رھجان، سڀ تنھنجو آڌر ڀاءُ ڪندا. ڏس پيارا ھي زندگي گذريل زندگيءَ جي آڌار تي نہ گذارجان. ڪجهہ شين تي انڌو يقين ڪري اڳتي ھلڻ سان فائدو ملندو آھي... ڇو تہ:
تنھنجي زندگيءَ ۾ پيار
پيار ئي پيار آھي.
تون خدا جي سھڻي
۽ مڪمل تخليق آھين...
تو وٽ پئسو جام آھي
جنھن سان تون
پنھنجي، پنھنجي فيملي
۽ معاشري جي ضرورت مند
ماڻھن جي مدد ڪرين ٿو...
ڇو تہ پئسو
ڏاڍي پياري شيءِ آھي...
.......................................
پيارا ھي دنيا تو کي رنج ڏيندي، ڪجهہ بہ ڏئي سگهي ٿي، پر اھا تو کي ناھي ڏيندي اصل ۾ ان جي اندر ضمير جا زخم ٻين جي روحن کي زخمي ڪندا آھن. ھي اصل راز آھي تہ جنھن وٽ جيڪو آھي اتان اھا شيءِ ملندي، پوءِ پياري روح کان پيار ۽ عزت ملندي. زخمي روح کان اڃان وڌيڪ زخم، پر ھر روح يا ھر انسان ھڪ ھجڻ جي باوجود عمل ۾ اڳتي پوئتي آھي، ان جو حل صرف اھو آھي تہ ھو پاڻ کي سڃاڻڻ کان وڌيڪ ٻين جي زندگي ۾ اکيون رکي ٿو ۽ ڄاڻڻ چاھي ٿو، ذھني ۽ جسماني واندڪائي ماڻھن جي عيب اندر وندر ڳولي ٿي، شام جو ڪچھري جي بھاني انيڪ مردن ۽ عورتن جي باري ۾ الزام تراشي روز مرھه جو مشغلو بڻجي چڪو آھي، تخليقي شعور اسان وٽ ختم ٿي چڪو آھي. جيڪو ڪجهہ ڪرڻ چاھيـندو يا ڪا نئين شيءِ آڻڻ جي ڳالھہ ڪندو تہ ان کي چريو قرار ڏنو ويندو، ان کي الڳ ٿلڳ قبول ڪرڻ بجاءِ ان جي لاءِ رستا روڪ ڪئي ويندي، ھي زندگي ھڪ اگهم پاور حاصل ڪرڻ جو ميدان آھي، پاور انھن روحن کان محفوظ ڪري ٿو جيڪو ناشڪري جي عذاب ۾ ٻي جي زندگي کي عذاب بڻائي ٿو. ان ۾ ذھني انتشار ۽ بي صبري لفاظي بداخلاقي پيدا ڪري ٿو عملي زندگي ۾ شڪايتون جنم وٺي چڪيون آھن، پر ان جي حل لاءِ ماڻھو ڪم نٿو ڪري، حل موجود آھن. نعمتون موجود آھن. راحت موجود آھي پر ان کي مختلف زاوين سان اڳتي آڻڻ بجاءِ نڪتہ چيني ڪئي وڃي ٿي. ھي عشق... پورو علم آھي. بس اھو علم جنھن سان پاڻ کي تڪليف ڏيڻ کان بچائي ٿو. ذھني اذيت سنجيدا دماغن کي مضبوط ڪري ٿي. نواڻ آڻي ٿي، ڇو ته؛ انسان ڏکن مان ٺھي ڏک دور ڪرڻ جي طاقت رکي ٿو. اميد ڪم جي آھي پر ان کان وڌيڪ پاڻ تي يقين ھي ريت ۽ رسم جي افاديت صرف انھن تائين پھچي ٿي، جيڪي بار بار فائدو حاصل ڪن ٿا، جيڪي ان مان گذرن ٿا، جن کي ڪو بہ لاڀ نٿو ملي، اھي فرسٽريشن جو شڪار ٿي وڃن ٿا. ڏس خوف سان دڪان ھلندا آھن. دوزخ جو خوف... ڪنھن جي زندگي کي روشن ڪري ٿو. جنت ۽ صرف جنت ھن دنيا ۾ ذھني آسودگي جو نالو آھي، ھتي ملندڙ شيون جنت جيان ملن ٿيون، ججهي مقدار ۾... پيارا... شڪر ڪرڻ جنت جي زبان آھي. شڪايت ڪرڻ دوزخي زبان آھي. تون محبوب پئسي جي عزت ڪندو ڪر، ھي جوت بخشيندڙ ماکي ۽ مٺاڻ آھي. ھن کي حاصل ڪجي، انجواءِ ڪجي، مدد ڪجي. انھن جي جنھن وٽ ناھي ان کي رستو ۽ دڳ ڏجي تہ پئسا ڪنھن جي زندگي ۾ ڪھڙي ريت اچي سگهن ٿا. پئسو استاد آھي... جيڪو استادن کي جنم ڏي ٿو. شاگردن کي استاد بڻائي ٿو. پئسو لازوال ڪمال جي تخليق آھي. پئسي سان زمانو اڳتي وڌي ٿو ٽيڪنالاجي وجود ۾ اچي ٿي، بيروزگاري ختم ٿئي ٿي، پئسن سان نوان اسڪلز ملن ٿا، انھن سان اڃان وڌيڪ پئسا ڪمائي سگهجن ٿا. پئسو زندگي آھي. لمحا رونق آھن، محبوب آھن. پئسو پيار آھي. جنھن سان پيار حاصل ٿيڻ ۾ آساني ٿي ويندي آھي، پئسو نياڻين جو ڏاج آھي، جنھن جي زندگي خوشحال ٿي وڃي ٿي پئسو ناھي تہ شاديءَ ۾ رڪاوٽ، دوستيون ختم ٿي وڃن ٿيون، پئسي جو ھجڻ زندگي ۾ ويليو ايڊيشن جيان ڪم ڪري ٿو، پئسو ناممڪن کي ممڪن جو شرف بخشي ٿو... پيارا ڇو تہ:
تنھنجي زندگيءَ ۾ پيار
پيار ئي پيار آھي.
تون خدا جي سھڻي
۽ مڪمل تخليق آھين...
تو وٽ پئسو جام آھي
جنھن سان تون
پنھنجي، پنھنجي فيملي
۽ معاشري جي ضرورت مند
ماڻھن جي مدد ڪرين ٿو...
ڇو تہ پئسو
ڏاڍي پياري شيءِ آھي...
.....................................
پيارا وڏي مڇي جي فطرت ھوندي آھي تہ ننڍي مڇيءَ کي ڪنٽرول ۾ رکجي جيئن زندگي آرامدہ گذري سگهي، ان پويان لاجڪ ھوندي آھي تہ سفر آسان ٿي سگهي. اھي غلام رھن، ھر ڳالھہ مڃن، ھر عزت ملي، واھه واھه لڳي پئي ھجي. پيارا ھر انسان چاھي امير ھجي يا غريب، طاقت ۽ پئسو چاھي ٿو... مزدور ھجي يا ھاري، ان ۾ اھا سوچ ايندي آھي تہ امير ٿجي، پر ھو ٻاھرين معاشري کي ڏسي زندگي گذاريندو آھي، تنھن ڪري اندر جي اصل سان ملڻ ڏاڍو ڏکيو ٿي پويس ٿو، ٻيو اسان جي معاشري ۾ تعليم جو فقدان، انسان کي مرگ جو بستر نصيب ڪيو آھي، اصل خاموشي آھي ۽ پنھنجي توانائيءَ جو بچاءَ ئي اصل اتم آتما جو ڪم آھي، ڏس ھي دور ظاھري طور ڪجهہ بہ ڪري ٻاھريون اثر تنھنجي مٿان نہ پوڻ گهرجي، اندر ڇا آھي؟ ان کي ڏسڻو پوي ٿو. اندر ھڪ مندر آھي، مسجد آھي، گرجا آھي. ھر ماڻھو جو امير چھرو آھي، ان سان گفتگو ڪجي، ان تي محنت ڪجي، پنج سال الڳ پاسو وٺي وڌڻ گهرجي. ڏسو ھي ڳالھيون صرف روح ۾ اڳتي وڌڻ جي اڻ تڻ ۽ معاشري ۾ سڪون واري زندگي گذارڻ وارن لاءِ آھن ۽ خاص انھن لاءِ آھن جيڪي يقين جي منزل مان واقف آھن، جن وٽ سوال جام... جواب ڪونھن.... جواب انساني روح آھي سوال دماغ آھي پيارا... ھي ڊپٽي... اڄ جتي آھي، ان ۾ معاشري جو وڏو ھٿ آھي.
معاشرو ٺاھيندو آھي، نفرت ڪرڻ وارا پاڻ سان محبت ڪرڻ سيکارين ٿا. رستا روڪ، خدا سان ناتو مضبوط ڪرڻ ۾ مدد ڪن ٿا. جواني جنگ جو نالو آھي، جواني جوت آھي جلا جي، جلا آتنگ سانچو آھي روحاني شباب جو... سانچي ۾ سچ يا ڪوڙ ناھي ھوندو. بس ڍلڻو پوندو آھي، جنھن سموري حيات دماغي بي چيني کي چين ۽ قرار سمجهي جيئڻ جو نالو زندگي آھي.
زندگي بس زندگي آھي، ان کي محبوبا جي ڇاتين سان ڀيٽڻ بي وقوفي آھي. سڀ سبجيڪٽ الڳ پئسو سڀ سبجيڪٽ آھي. ڊجيٽل محبت ڪندو ڪر چريا... ھي دور تيزيءَ جو ناھي. تدبر جو، تفڪر جو آھي... ڇو تہ:
تنھنجي زندگيءَ ۾ پيار
پيار ئي پيار آھي.
تون خدا جي سھڻي
۽ مڪمل تخليق آھين...
تو وٽ پئسو جام آھي
جنھن سان تون
پنھنجي، پنھنجي فيملي
۽ معاشري جي ضرورت مند
ماڻھن جي مدد ڪرين ٿو...
ڇو تہ پئسو
ڏاڍي پياري شيءِ آھي...
......................................
پيارا... يار تنھنجي منھنجي دوستي ھڪ خيال تي مبني آھي، جيڪڏھن اختلاف پيدا ٿي وڃي تہ ان کي سھڻي نموني بحث ۾ آڻبو آھي. رشتو ختم ناھي ڪبو، ظرف ۽ دل سخي ھجڻ گهرجي. ڪاوڙ کي پالڻ گهرجي، اندر جو انتشار بي ھڪ اولاد جيان آھي، ان کي محبت سان پالڻ گهرجي. ڪجهہ خيالن کي رستو ڏبو آھي. سڀ خيال بہ ڪم جا ناھن. يار ڊپٽي اھي خيال ڪٿان اچن؟ صبح شام... ساڳي روٽين ڪٿي انسانيت جو موت تہ ناھي؟ ڊپٽي زندگي جو اصل مقصد ڇا آھي؟ پيار... مقصدِ حيات کي حيات ڏيڻ آھي. رنگ، نسل، ذات ۽ مذھب جي شعور مان واقف ٿي ان جو قدر ڪرڻ ايڪتا جو مثال آھي. ھر خيال کي انقلابي رخ ناھي ڏبو. سڀ جو ليڊر ٿيندا تہ اڳواڻي ۾ ڏڦيڙ اچي ويندو. يار پنجن ماڻھن جي پارٽي بہ ٿيندي آھي ڇا؟ ڇھون چيئرمين پاڻ... ھاھاھا... مطلب... ڪجهہ بہ فائدا... اھي گڏجي وري مختلف سرڪاري ادارن کان فنڊ وٺندا آھن. يار... زندگي ڪھاڻي آھي. اسان سڀ، ڪردار ڏس، ڪردار ڪٿي اوورايڪٽنگ بہ ڪندا آھن. اسان سڀ اوور ايڪٽر آھيون. ھاھاھا... ڊپٽي... تنھنجي ڳالھين ۾ وزن آھي... افسانا لکندڙ، حقيقت نگار ھوندا، حقيقت صرف انھن جي ماحول مطابق حقيقت ھوندي آھي. حقيقت اصل ۾ حقيقت آھي ئي نہ... بس سفر آھي. ڪٿي ڪنھن جي فون سان ڪم ٿي وڃي ٿو ۽ ان جي زندگي ۾ روشني اچي ٿي تہ اچڻ ڏيو، سفارش... ھر انسان ھر رنگ ۾ ڪندو رھي ٿو. سفارش جي مخالفت ڪرڻ وارا وڏي سفارش جي انتظار ۾ ھوندا آھن. پاور، سفارش جو چھرو آھي. تون انا مان نڪري، فنا في الدار ٿيڻ جو سوچيندو ڪر، ھتي ماڻھن جي ڪم اچڻ اصل مقصد آھي، خاموشي سان سفر ڪر. فقيرن کي ماني کارائيندو ڪر. اھي فقير سخي ڪرڻ ايندا آھن، پئسن ڏيڻ مھل خوش ٿيندو ڪر. پئسو کُٽڻ جي شيءِ ناھي، پئسو پوتر آھي پاڻي جيان... پئسا منھنجا وفادار دوست آھن... شينھن آھن، پئسن وٽ وڏو جگر آھي، سخي آھن، فطري طور تي پئسو اميرن کي پسند ڪندو آھي ۽ غريبن کان ڀڄندو آھي، ڇو تہ غريب پئسن کي مختلف لقبن سان ياد ڪن ٿا ۽ ھو ٻڌي ٿو. دل آزاري ٿيندي اٿس، پوءِ اتان پنھنجو لڏو پٽي ان جڳھہ تي رھڻ شروع ڪندو، جتي خوشي سان خرچ ڪيو وڃي، جتي ان کي حاصل ڪرڻ لاءِ ان تي ڪم ڪيو وڃي ان کي انويسٽ ڪيو وڃي. ان کي لڪائي ڏکئي وقت ۾ آڻڻ وارن لاءِ ڏکيو وقت ئي آندو آھي ۽ وري انھن جي زندگي مايوسي جي ور چڙھي وڃي ٿي، پيارا پئسو اکين جي آس ۽ خوشيءَ جو سھرو آھي...
ڇو ته؛
تنھنجي زندگيءَ ۾ پيار
پيار ئي پيار آھي.
تون خدا جي سھڻي
۽ مڪمل تخليق آھين...
تو وٽ پئسو جام آھي
جنھن سان تون
پنھنجي، پنھنجي فيملي
۽ معاشري جي ضرورت مند
ماڻھن جي مدد ڪرين ٿو...
ڇو تہ پئسو
ڏاڍي پياري شيءِ آھي...
..............................................