عبدالله بن ابي جي عداپت ۽ مڪي وارن سان منصوبو
مديني وارن کي به خبر رسي ويئي ته اجهي ٿا اچن قريشي قهار هجري سن ٻيو هو رجب جو مهينو هو.ويچارا مڪي مان ڀڄي آيل رت روئڻ لڳا جي”ديس ڇڏي پرديس پنياسين اڃان خبيثن مان نٿا ڇٽون “ پر وري دل جھلي چيائون “انت نه آئي آهي ٻي ڪنهن شهر ڏانهن به نه هنئر ڀڄي نه سگهون ادي يا اودر هلو ته مڙس ٿي هلي لڙون”.بس ٺهراءُ ڪيائون ته مڪي وارا قريشي ڏکڻ کان اچن ئي اچن .تنهن کان اڳ اتر وارن کي وڃي پڄجي ۽ ڪماهڙو ڪجي جو ٻنهي طرفن وارا پاڻ گڏجن نه.
پوءِ 314 ڄڻا ننڍا وڏا مڙيئي منجهن سرتان آهولاهي پيا پنڌ پر قريشن جي سردار ابو سفيان کي ڪا خبر پئجي وئي ته مديني وارن هي سٽ سٽي آهي تنهن امالڪ ڊوڙايا سوار مڪي ڏانهن ته اچي واهر ڪريو نه ته ٿا وڃونو هزار”ڪوپا ڪليڪوڏيا سائو سلحدار”نياپوسڻي مدد لاءِ سنڀري هليا تنهن وچ ۾ ابو سفيان کي ڇو نه ڪو وجهه ملي ويو.سو اڌو گابرو قافلو ساڻ ڪري ٺڪ اچي مڪي ۾وارد ٿيو.اتان ابو جهل کي چوائي مڪائين “ته ساڳيو رستو ڏيئي باقي قافلو وٺي هاڻ تون به مڪي هليو آءُ”.پر ابو جهل جواب موڪليس ته “جيسيتائين محمد ﷺ جونانءُ صفحي هستي تان ڊاهي نه ڇڏيندس تيسيتائين آءُ نه موٽندس.”