ڪافي ۲۲ - ڇو ٿو پاڻ لڪائين ، ڇڏ عاشقن سان اٽڪل-
اٿئي طالبن جي توڪل.
۱- اندر ويٺو آھين،ڪيئن چوان ته ناھين ،
دم دم حڪم ھلائين، واھ وڻيا تنھنجا ول ڇل.
۲- عاشقن اندر ۾، ثابت ڪيئي سر ۾،
ظاھر زير نه زبر ۾، ٿئي راض سان رلمل.
۳- ڪُلَ تي آھين قادر، ظالمن تي زابر،
صابرن تي صابر، جھٽ پٽ ڍڪين ٿو جھل جھل.
۴- اچي ڪيئي اظھاري ، بيرنگ بيک بھاري ،
مولا ’مھديءَ‘ جي مھداري ، ڀڳا ڀؤ مڙوئي ڀل ڀل.