ڪافي ۵۲ - حجت حسن سان ناھي چڱي- ھرڪو بيھي پري ڀڄي.
۱- حجت حُسن سان جن ڪئي- تن وڃائي ويھي وھي،
انھيءَ ريجھ ۾ ويڙا رھي- تن کان سرت وئي ساري سڄي.
۲- حجت جو جن ھلاءُ ڪيو- اثبات تن نه الله ڪيو،
تن ڪفر جو ڪلاھ ڪيو- سي لاف ۾ ٿيڙا لڄي.
۳- عاشق انصاف آ- صورت سر کي طواف آ،
وٺي وحدت وارو واس آ- نه ته خان ويا ڪيئي کڄي.
۴- ’مھدي‘ اسان جو امام آ- سجدو جنھن کي سلام آ،
قائم اِھوئي ڪلام آ- ويا سي راض رھبر جي رَڄي.