سُگهڙ نبن خان لنڊ
ڊاڪٽر نبي بخش خان بلوچ ’سنڌ جي سينگار شاعري‘ ۾ جوهيءَ جي ٻين سُگهڙن جو ذڪر ڪندي لکي ٿو تہ، ”ان کان پوءِ جا وڏا سُگهڙ جيڪي اتي ٿي گُذريا تن ۾ محمد خان لغاري، (قصبي جو) مُريد خان چانڊيو، نبي بخش لنڊ (ڳوٺ ڪمال خان جو) ۽ ٻيا جن سان 1954- 1958ع وارن سالن ۾ راقم جون پڻ ڪچھريون ٿيون.“(ص- 161) پاڻ اٽڪل 69 سالن جي ڄمار ۾ 1967ع ۾ وفات ڪيائين. سندس ڪجهہ ٽڙيل پکڙيل شعرن جو سٽون مليون آهن، جيڪي هيٺ ڏجن ٿيون.
نمونہ ڪلام
*
انسان نالو اُنس جو جيڪو سڀ سان رکي پيار
خلقيو جنھن کي خدمت لاءِ خاص خلقڻھار
پيتي جر نہ کٽندو، توڙي پيئجي بار بار
نوڙت ۽ نياز سين بڻجي ساھہ سينگار
سدا سائو سوئي رهندو سدا باغ بھار
جو ڏکي ويل غريب جي ڪُڏي لھندو سار
خلقيل سڀ مخلوق آ سندي رب ستار
ڏينھان راتيان ڏوھہ ۾ چارئي چاڪ چِڪار
”نبن خان“ نوڙت سين اٺئي پھر گُذار
ڪري رحم قھار، شل راضي ٿئي مسڪين تي.