سُگهڙ جان محمد رودناڻي
ڪلام
اکيان لاوين توڙ نڀاوين، نہ تہ قھر ڪماوڻ ڪار نھين،
جيڪي تير حُسن دي ڦٽيان دليان، اهو ڏٺا تئين آزار نھين،
رمز رلاوين منھن نہ مٽاوين، ڪانہ قرب دي ڪار نھين،
سوچ بلوچ انھان ڪون ڪيھي، تن وچ جنھن ڪون تار نھين،
”جانا“ جند تھين دي گهولي، جنھن ڪون پريان دي پچار نھين.
****
لب لال تيڏي بحال سدا، جٿ سُرخي دي ڪيا مجالي،
نين تيڏي دن رين سدا، هن ريءَ ڪجل دي ڪالي،
وير تيڏي تصوير سدا، دل عاشق دل وچ جالي،
سوچ بلوچ ڪران مئين ڪيھي، ڏيندا عشق اُٻالي،
”جانا“ آکي قربان ٿيوان، تون ننگ نڀاءُ رب نالي.
****
اکيان تيڏيان روز اسان ڪون، تير مرينديان هر هر،
زلف تيڏي زورآور آکان، جيوين نانگ تليھر،
هيڪر ڪريندي تنگ دلين ڪون، ڏنگ مريندي ٻيھر،
نيزا ناز نسنگ مارن، دل ٽوڙ گهتن سي ٽيھر،
”جانا“ ڏيکالي ايوين ڏيندي، جيوين شينھن ڪو ڪيھر.
****
اڄ ڳيوسي ويڙهي سڄڻ دي، ٿيا ديدار سوايا،
گفتار ڪرڻ دي وار نہ ٿئي، اکيان اکئين نال الايا،
اهي اشاري دل سمجهي، ساڏي ديدان ائين آکايا،
متان ڪرين ارمان اندر وچ، سڄڻان سانگ مٽايا،
”جانا“ آکي قربان ٿيوسي، اسان ڪون قيدي قرب بنايا.
****
ڪلام
ٽور تيڏي تون گهور ٿيوان،
چپ چور ڪي مرڪ الاوڻ تون،
ول مڙڪي منھن وکلاوڻ تون.
ڀوئنر ڀرون ۽ ٽونر اکيان، ٻيا پنبڻيان پرت لڳائي هي،
صدقہ مين سئو وار ٿيوان، اهين نازڪ چِشمان چاوڻ تون.
ديد خريد ڪريندي دليان، واھہ واپاري آيا هي،
ملھہ اسان ڪوم محبت مليا، ٿيوسي خوش کپاوڻ تون.
مُک تيڏا مھتاب مثل هي، ڳاڙهي ڳل گلابي،
”جانا“ ٿيوان قربان سدا، واھہ واھہ وسب سڻاوڻ تون.
****