سُگهڙ بخشل فقير مڱڻھار
”ذوالفقار ڌُوپار ڪيل اقرار پاڙيندو.“
هن ڪيتري ئي لوڪ شاعري ڪئي پر محفوظ نٿي سگهي. سندس شاعري تي صوفياڻو رنگ حاوي رهيو. سندس شاعري جا جيڪي ٽوٽڪا ملي سگهيا سي هيٺ ڏجن ٿا.
وري وري تڏهن ٿو پئان تہ هوش رهي
دلربا جي دوبد دل گوش رهي
ڇا بہ ڏئي هٿن سان من خاموش رهي
قاتل مثل طھورا پي پي نوش رهي
شيخي مَشائخي پري پري پوش رهي
ڪنڌ ٿو ڪُهي ڪات کي هِت ڪو وفا دوش رهي
خدمت ۾ سندن ”بخشل“ شف وَ روش رهي.
*
اهڙا بہ عوام ۾ آهن،
ڏوھہ گناھہ کي چڱو ٿا چاهِن
چوري زوري روز ٺڳي جا-
ڪَئين نوان ٿا ٺاھہ ٺاهن.
*
”ونحن اقرب“ پاڻ چيو ٿس
هِن کي ماري هُن کي پس،
ڪوڙ ڪڍي ڇڏ ڪچ-
”نينھن نہ ملندو ءِ ناڻي ٽاڻي“
*
”
الست“ وارا ٿو واعدہ وسارين
غافل دنيا ۾ ڪيئن ٿو گذارين
”بخشل“ بُري کان بچ-
”ڀُلي آئي ڀاڻي منزل ماڻي“.