بيحد پيارو ماڻھو محترم سائين هريش ڪمار
وري اُنھن سمورن رشتن ۾ جيڪڏهن انسان کي سُٺا استاد نصيب ٿين ٿا تہ، اِها ڳالھہ وڏي اهميت واري آهي. بلڪل اهڙو ئي هڪ شفيق، پيارو ۽ شاندار استاد سائين محترم هريش ڪمار صاحب ڪيترن ئي ٻين شاگردن سان گڏ منھنجي بہ نصيب ۾ آيو. سال2001ع ۾ اسان جي ڏهين ڪلاس ۾، گورنمينٽ هاء اسڪول راڄوخاناڻي ۾ سائين اسان جو استاد رهيو. سائين اسان کي رياضي جو مضمون پڙهائيندو هو. جيتوڻيڪ مون کي رياضي گهٽ سمجهہ ۾ ايندي هُئي. اُن ڪري رياضي جا استاد بہ نہ وڻندا هُئم ۽ سخت مزاج بہ لڳندا هئا پر سائين هريش ڪمار اُهو واحد ۽ پھريون استاد آهي، جيڪو رياضي پڙهائي ٿو ۽ مون کي وڻي ٿو ۽ سخت مزاج بہ ناهي. سائين، اسان کي انتھائي پيار سان پڙهائيندو هو. سائين اِهو بخوبي ڄاڻيندو هو تہ، نصابي معلومات شاگردن تائين سُهڻي ۽ پُر اثر انداز ۾ ڪيئن پُھچائجي. اڄ جڏهن آئون پاڻ شاگردن کي پڙهايان ٿو تہ، ڪوشش ڪريان تہ، آئون بہ سائين وانگر پنھنجي شاگردن جو هر دلعزيز ۽ شفيق استاد ثابت ٿي سگهان.
سائين، اڄ بہ ساڳي جذبي سان ڪلاس وٺي ٿو، پنھنجي شاگردن جي رهنمائي ڪري ٿو، پنھنجي اسڪول کي پنھنجو سمجهي ٿو، انھيءَ ڪري اسڪول جي ۽ شاگردن جي هر ممڪن ڀلائي لاءِ ڀرپور ڪوششون ڪري ٿو. سائين مون کي هميشہ پنھنجي ننڍي ڀاءُ ۽ اولاد وانگر پيار ۽ عزت ڏيندو آهي ۽ آئون بہ سائين جي پنھنجي والدين ۽ وڏڙن وانگر تمام گهڻي عزت ڪندو آهيان. ڪجهہ ڏينھن اڳ جڏهن سائين وٽ ويٺو هُئس ۽ ڪچھري کانپوءِ وڃڻ جي اجازت ورتم تہ، سائين اِهو ئي چيو تہ، يار ويھو ڪچھري ڪريون. ماني گڏجي کائون. هر روز تہ نٿا ملون. اِتي اِهو بہ محسوس ڪيم تہ، واقعي وقت محدود آهي. اسان جا ڪيترائي رشتا، ناتا، دوستيون ۽ وابستگيون آهن، جيڪي رڳو ڪجهہ وقت ئي تہ گُهرن ٿيون پر افسوس اسان اِهو وقت ناهيون ڏئي سگهندا. اِهي ئي ساعتون هونديون آهن، جن ۾ اسان جھڙا فقير پوري زندگيءَ گذاري وٺندا آهن.
(07 سيپٽمبر 2020ع)