دلبر دوست - ياسر قاضي
اِن ڳالھہ کي ڪجهہ ڏينھن ٿي ويا، منھنجي ذهن تان بہ ڳالھہ لھي وئي. هڪ ڏينھن ياسر ميسيج ڪيو تہ، ادا، ايڊريس موڪليو تہ جيئن توهان کي ڪتاب موڪليان. مون کيس ايڊريس موڪلي. اُن کانپوءِ اسان جي وچ ۾ هڪ اِهڙي رشتي جنم ورتو، جو اسان ڀائر بہ آهيون تہ هم خيال دوست بہ آهيون. جڏهن بہ ساڻس رابطو ٿيو، جواب ۾ پيار ئي مليو آهي. ڪڏهن ڪڏهن منھنجي ڪنھن لکڻي تي اصلاحي تنقيد ڪندو آهي تہ، مون کي رهنمائي بہ ملندي آهي تہ بيحد خوشي بہ ٿيندي آهي.
سندس ادبي ڪم بہ گهڻ پاسائون آهي پر مون کي سندس ٻاراڻي ادب تي ڪيل ڪم ۽ مختلف شاهڪار لکڻين ۽ شاعري جي ترجمي وارو ڪم وڌيڪ اهم ۽ شاندار لڳندو آهي. اُن جو ثبوت ٻارن لاءِ شاعري جا سندس ٽي ڪتاب ۽ فيس بڪ تي رکيل مختلف ترجما آهن.
ياسر جو آواز، مون پھريون ڀيرو ايف ايم ريڊيو جي مشھور پروگرام ”گيت غزل ٽائيم“ ۾ ٻُڌو هو ۽ ڪي ٽي اين جي شروع واري ڏينھن ۾ کيس مختلف پروگرام ڪندي پھريون ڀيرو ڏٺو هئم. اُنھن پروگرامن ۾ ”پروڙ“ نالي پروگرام مون کي ڏاڍو وڻندو هو. جنھن ۾ مختلف مھمان ڳجهارت واري انداز ۾ قلندر شاھہ لڪياري صاحب، نواز علي شوق صاحب ۽ مقصود گل صاحب کان سنڌ جي تاريخي ماڳ مڪان، اديب، شاعر وغيرہ جي باري ۾ سوال پُڇندا هئا ۽ اُن کان پوءِ ”اِٽس آر شو“ پروگرام، جنھن ۾ جمعي جي ڏينھن تي سلسلو هوندو هو شاعري اسپيشل. اُن جي ميزباني بہ ياسر ڪمال جي ڪندو هو. اُن کان سواءِ ڪڏهن ڪڏهن پي ٽي وي تي ڪنھن ڊاڪيومينٽري ۾ کيس ڏسبو هو يا وري ٻُڌبو هو. ڪي ٽي اين نيوز تي ويجهڙائي ۾ سندس پروگرام ”اسپاٽ لائيٽ“ بہ ڏاڍو شاندار پروگرام هو. جنھن ۾ سنڌ جي مختلف شخصيتن کان انٽرويو ورتل آهن.
ياسر، هاٽ ايف ايم 105 تي بہ يادگار پروگرام ڏِنا، جنھن ۾ مون کي سڀني کان وڌيڪ ”مڌر يادين“ پروگرام وڻندو هو. جنھن ۾ ميسيجز جي ذريعي، اسان جي ڪچھري بہ ٿيندي رهندي هئي. خاص طور تي ڪشور ڪمار جي گانن جي ڪيل سندس چونڊ ڪمال جي هوندي هُئي. ڪشور ڪمار منھنجي بہ پسند جو آرٽسٽ آهي. سو، ياسر جيڪي گانا هلائيندو هو، اُن مان اِها پڪ ٿيندي هئي تہ، ياسر، ڪشور جو عاشق آهي. اُن کان سواءِ سندس مختلف ٽرينگز، ورڪشاپس، پريزنٽيشنز ۽ پروگرامن جي ڪمپيئرنگ وارو پاسو بہ وسيع آهي. جيتوڻيڪ ياسر جو تعلق سنڌ جي اُن عظيم گهراڻي سان آهي، جنھن جو ڪم ئي علم، ادب ۽ آرٽ جو ڦھلاءُ آهي، پر پوءِ بہ ياسر پنھنجي هڪ الڳ سڃاڻپ رکي ٿو. جيڪو يقينن سندس بيشمار صلاحيتن جي ڪري آهي.
ياسر منھنجو دلبر دوست ۽ وڏو ڀاءُ تہ آهي پر آئون کيس پنھنجو استاد سمجهندو آهيان. ڇو تہ هِن هميشہ منھنجي رهنمائي ڪئي آهي. ڪڏهن ڪڏهن ڪنھن ڳالھہ تي سختي ڪندو آهي تہ مونکي اُن ۾ بہ سندس پيار ئي نظر ايندو آهي. هن، منھنجي ٻئي ڪتاب ”سڙيا مٿي سچ“ جو نہ رڳو مھاڳ پيار سان لکي ڏنو پر ڪتاب ۾ موجود هر ليک کي پيار سان پڙهي، اُن ۾ ممڪن سڌارا بہ ڪيا. اڄ جي دؤر ۾ پنھنجي مصروف وقت مان، وقت ڪڍي ڪنھن لاءِ ڪو پورهيو ڪرڻ ئي عظمت
جي نشاني آهي.
مونکي عوامي آواز سميت ٻين اخبارن ۽ رسالن ۾ لکڻ لاءِ بہ هميشہ اتساهيندو رهندو آهي. منھنجي لکڻين جي ڪچاين ۽ سُٺاين کان بہ آگاھہ ڪندو رهندو آهي.
(22 آڪٽوبر 2020ع)