چاچا افتخار، بيحد حساس انسان
هڪ ڀيري مونکي ڪڇ تي کڻي شيء وٺڻ لاءِ هليو. بابا جي جُتي پاتائين، جيڪا سندس پير کان وڏي هئي تہ کيس هلڻ ۾ مشڪل پئي ٿي. رستي ۾ ريتي بجري پيل هئي، ان تي پير ٿڙيس تہ اسان ٻئي وڃي ڪرياسين. منھنجو مٿو وڃي ان ريتي ۾ لڳو. ڌڪ بہ ڏاڍو لڳو پر رُنس ڪونہ. چاچا بہ چيو تہ روئجان نه، منھنجو ڏاهو ڀاءُ آهين، نہ ئي گهر ڪنھن سان ڳالھہ ڪجائين تہ اسانکي ڌڪ لڳو. نہ تہ پاڻ کي ٻئي ڀيري شيء وٺڻ جي اجازت نہ ملندي. سو مون بہ سندس نصيحت تي عمل ڪندي ڪنھن کي بہ نہ ٻُڌايو. جيتوڻيڪ گهر اچڻ کانپوءِ امان سمجهي وئي، ڇو تہ منھنجي وارن ۾ ريتي پئي هئي، سا ڏسي چيائين تہ هي ڇا ٿيو آهي؟ چيومانس تہ ڪجهہ ناهي، راند کيڏندي اِها واري ۽ ريتي مٽي ۾ پئي آهي.
مون کي فلمن ۽ موسيقي جي شوق ۾ وڏو هٿ هن جو آهي. هي اُن وقت گانن جو ڏاڍيون سُٺيون ڪيسٽون وٺي ايندو هو، جيڪي اسان گڏجي ٻُڌندا هُئاسين. اُن وقت ۾ وي سي آر تي فلمون ڏسبيون هيون. ڪنھن دوڪان تان وي سي آر جي ڪيسيٽ وري ڪرائي تي هڪ ڏينھن لاءِ کڻبي هُئي ۽ ڪا نئين فلم ڏسبي هُئي. هڪ ڀيري اسان کي اسڪول کان گرمي جون موڪلون هيون، هن ڇا ڪيو جو پنج ڇھہ فلمن جون ڪيسيٽون وٺي آيو ۽ اسان کي لِڪي چيائين تہ موڪلون آهن، فلمون کڻي آيو آهيان، اُهي گڏجي ڏسنداسين. لِڪي ان ڪري چيائين جو اسان کي اهو ڊپ هو تہ ڪٿي بابا ڪاوڙ نہ ڪري. سو، فلمن جون ڪيسيٽون ڏسي، اسان بہ چيو تہ واھہ واھہ، هاڻي واھہ جو مزو ايندو. صبح جو بابا ڊيوٽي تي وڃي تہ، پويان اسان فلمون ڏسڻ شروع ڪريون. وري بابا جي اچڻ کان اڳ ۾ فلمون ڏسڻ بند ڪري ڇڏيندا هُئاسين. هڪ ڏينھن انيل ڪپور جي ڪا فلم پئي ڏٺيسين، سو اُها جام وڻي وئي ۽ اُها مزاحيہ فلم بہ هُئي، سو اسان اُها فلم بہ ڏسون پيا ۽ فلم ۾ مزاحيہ سينز تي ٽھڪ ڏئي کِلون بہ پيا. اسان کي وقت جي تہ خبر ئي نہ پئي. ايتري ۾ بابا بہ ڊيوٽي تان واپس اچي ويو ۽ ان ڪمري ۾ اوچتو اچي ويو، جتي اسان فلم ڏسڻ جي ڪري ٻي دنيا کان ڪٽيل هئاسين. سو، بابا بہ اچي چيو تہ سڄو ڏينھن ويٺا فلمون ڏسون، پڙهو نٿا. بند ڪريو فلم، ڪتاب ۽ ڪاپيون کڻي مون وٽ اچو. پوءِ ڇا جون فلمون ڇا جو ڇا؟ اسان سوالن جا جواب ڏيڻ ۾ قابو ٿي پياسين. اهي ڏينھن هاڻي ياد ايندا آهن تہ ماڻھو ٽھڪن کي روڪي ناهي سگهندو. پنھنجي پڙهائي ۾ بہ سُٺو رهيو، نوڪريون بہ سچائي سان ڪيائين، ڪيترن ئي ادارن ۾ ڪم ڪيائين پر سندس سادي طبيعت ۽ هر ڪنھن جو خيال رکڻ سبب کيس اڪثر ماڻھن دوکا بہ ڏنا. زندگيءَ جي نٽھڻ اُس ۾ کيس پنھنجن جي بيوفائين بہ بيحد ايذايو پر هن شخص سڀني دردن کي سيني ۾ سانڍي وري بہ مُسڪرايو آهي. اڪيلو هوندي بہ هِن هجوم گڏ ڪيا آهن. هر سال پنھنجي دوستن سان ملي ڪري ”پنھنجن سان ڪچھري“ جو پروگرام ڪندو رهندو آهي. جنھن ۾ موسيقي بہ شامل هوندي آهي.
ڪتابن جو بہ شوقين آهي پر خريد وڌيڪ ڪندو آهي ۽ پڙهندو گهٽ آهي. ڪتاب گڏ ڪري لائبرري ٺاهي ڇڏي اٿائين. جنھن وٽ بہ ڪو سُٺو ڪتاب ڏسندو آهي، سو لازمي خريد ڪندو آهي.
اهڙي طرح هن شخص جي زندگيءَ جا ڪيترائي رنگ آهن. انھن سمورن رنگن سميت هي اسانکي بيحد پيارو آهي.
(06 جون 2022ع)