ھي ڪتاب صحافي ۽ شاعر ستار سروھي جي نثري نظمن جو مجموعو آھي. ستار سروھي جو شعري سفر سندس داخلي ۽ خارجي ڪيفيتن جو اهڙو نچوڙ آهي، جنهن ۾ زندگيءَ جي تلخ ۽ رومانوي ڪيفيتن کي نهايت نفاست سان قلمبند ڪيو ويو آهي. ستار سروهي جي شاعري سندس سڀاءَ جيان حساس دلين ۾ گهر ڪرڻ جي تقويت سان سرشار آهي، خاص طور سندس هي نثري نظم پڻ حساس دلين جو آئينو آهن، جن کي پڙهندي هر پڙهندڙ پاڻ کي ان ڪيفيت ۾ طاري محسوس ڪندو ۽ اهائي خوبي کيس ٻين کان گهڻو منفرد ۽ ممتاز بڻائي ٿي. هونئن بہ سندس نثري نظم هر عام ۽ خاص دلين جي ترجماني ڪن ٿا.
ڪُتي جو پُڇُ
ڪڏهن به سڌو ناهي ٿيندو
او وڏيرا
او ڀوتار
او مير
او پير
سنڌ جي پٺيءَ ۾ خنجر نه کُپاءِ
مان روز ٿو توکي چوان
تون پوءِ به نه ٿو مُڙين
شايد،
تون ڪُتي جو پُڇُ آهين
۽ ڪُتي جوپڇ،
ڪڏهن به سِڌو ناهي ٿيندو.