پنهنجي پاران
علم هڪ اعزاز آهي. ۽ تخليق ڪائنات جي سونهن آهي. ۽ مان هڪ ادنيٰ شاگرد آهيان. پر ننڍپڻ کان مان ادبي ماحول ڏسي رهيو آهيان. جو ٻالجتيءَ کان منهنجو تعلق فريدآباد ميهڙ سان آهي. جتي، ماستر مولچند، ورند مل، حاجي رسول بخش، سائين جوهر بروهي ۽ سائين علي دوست عاجز جهڙا برک ۽ سنڌي ادب جا نالي وارا عالم رهن ٿا. ساڳي وقت حاجي رسول بخش ڏيرو مرحوم جي زماني ۾ ٿيندڙ لطيفي ڪچهري، جنهن ۾ شاهه ڪريم جي درگاهه جا وائي جا راڳي فقير، سرائي فقير امداد علي، فقير عبدالله مسڻ، فقير محمد رمضان جت، خميسو خان، فقيرڪريم ڏنو ملاح، مولانا در محمد خاڪ ڪانڌڙو پارا ايندا هيا ۽ هڪ ننڍي جي حيثيت ۾ سندن خدمت ۾ مان هوندو هيس. جڏهن فريدآباد ۾ براهوئي ادبي سيمينار جو ساليانو سلسلو هليو ته خدمت جي سموري ذميواري منهنجي ذمي هئي. هن وقت به سائين جوهر بروهي جي خدمت ۾ آهيان.
محترم عبدالقيوم بيدار صاحب براهوئي زبان ۽ ادب جو انتهائي قابل احترام عالم آهي. ان 1995ع ۾ سنڌ جو دورو ڪري، پنهنجي احساسن کي قلمبند ڪيو ۽ ڇپايو. سو ڪافي مقبول ويو. دوستن مون تي بار رکيو ته “سيلاني” ڪتاب جو تعلق سنڌ سان آهي. ان ڪري سنڌي ۾ ترجمو ٿيڻ گهرجي. اها صلاح سائين جوهر بروهي کي به پسند آئي. هن ڏس ۾ مون رنڊا روڙيا. جيڪڏهن پسند پوي ته حوصله افزائي ٿيندي ۽ اصولي طور هن ڪتاب جو ترجمو اڳ ٿيڻ گهرجي ها. ته وڌيڪ مناسب رهي ها. پر هاڻ به هن محنت کي قبول ڪري منهنجي حوصله افزائي ڪئي ويندي.
سرمد بروهي
فريد آباد
22 مارچ 2017ع