رهزن اڄ ٿيو رهبر آهي
راڻا تو جا باهه هئي ٻاري
تنهن جا شعلا ساڳيا ناهن
تنهن جا ڀاڳيا ساڳيا ناهن
ها پر ڀڙوا ڏاڍا آهن!
روز انهن جا رنگ نوان هن
روز انهن وٽ انگ نوان هن
چورن جي چوياري آهي!
ڌرتي کي جي کاٽ هڻن ٿا
دولت تن کي پياري آهي
قوم جا قاتل، تنهنجا قاتل
تنهنجي هُو اولاد جا قاتل
رهزن ٿيو اڄ رهبر آهي
ور ۾ ان کي خنجر آهي
ڪيڏا سهڻا ڪنڌ ڪپي ٿو
روپا راڻا سَنڌَ ڪپي ٿو
تنهنجي نياڻي، سنڌ جي راڻي
تنهن کي به هُو باز جهپي ويو
خلق کان ڄڻ آڪاس کسي ويو!!
رحمان سان هُو راضي آهي
بابر هن جو قاضي آهي
مولا اک جو تارو آهي
پرويز به هن کي پيارو آهي
ٺڳن جو ڄڻ وارو آهي
تنهنجا سپنا روز ٺڳن ٿا،
خوابن کي به روز جهپن ٿا
خلق کي ڪيڏا خنجر کوڙي
منزل کي ڏس ڪيئن ٿو موڙي!!
تارن کي به تاڙي ويٺو
سنڌ کي سنگهرن واڙي ويٺو!!!
هو نه تنهنجي واٽ تي آهي
هو نه تنهنجي لاٽ ٿو ٻاري
پوءِ ڇو پتنگ هن تي پچن؟!
پوءِ ڇو پوپٽ هن ڏي اچن؟!
هاڻ اسان کي معافي گهرجي
راڻا تنهنجي معافي گهرجي.