چيٽ ۾ ڪنھن چنگ چوريو هو
جڏهن پنھنجي ئي وجود جي
ڄاڻ نہ هئي
تہ تنھنجي چاھہ جي
ادراڪ، بي مھر موسمن جي
رستن تي نہ ڄاڻ تہ
ڪيترا ڏيئا ٻاريا هئا
۽ جڏهن انھن ڏيئن
دامن جلايو هو
تڏهن مون ڄاتو هو
مون توکي چاهيو هو
جڏهن ٻنين ۾ سونھري سنگ
جهوميا هئا
جڏهن چيٽ ۾ ڪنھن
چنگ چوريو هو
پيلو گل هوا جي جهوٽي تي
املتاس جي وڻ مان ڪريو هو
تہ مون ڄاتو هو
مون توکي چاهيو هو
جڏهن اکيون بادل
۽ لھجي ۾ سانوڻ وسيو هو
ڪنھن واپسي جي رستي
ڏانھن مڙي الوداعي رومال
لوڏيو هو
بھار جي لام تي ڪوئل
چاھہ مان ٻوليو هو
خالي رستن قدمن کي سڏيو هو
خاموشي وڇوڙي جي
اداس ڌن تي رقصان هئي
تڏهن مون ڄاتو هو
مون توکي چاهيو هو
جڏهن آئيني ۾ چھرو
لڳو هو اوپرو
۽ مرڪ جي گلابن جي
باسي سڳنڌ هوا ۾ ڦھلي هئي
لفظن جا چھرا ٿيا هئا اجنبي
۽ سبز پتن ويس مٽايو هو
خزان ڪو نراشا جو لڙڪ لاڙيو هو
۽ مون کان ڪنھن بھارن جو ڏس پڇيو هو
تڏهن مون ڄاتو هو
مون تو کي چاهيو هو.
○