’شهيد بينظير ڀٽو‘
گھڻو گستاخ چوندو هو
اسان کي لوڪ پر ڀينر
اسان هر بار هي چيوسين
ته ٿورو خيال ڪر ڀينر
سندءِ خيالن جي خيمن مان
اها زيتون جي خوشبو
اهي القاب ڀائر جا
انهن بي ايمان ماڻهن لئه
اهو سڀ ڪجهه اجايو آ
سدا توکي ٻڌايوسين
انهن دستور هي مٺڙي
گھڙي هيڏانهن اماڻيو آ
اسان جا گھر اجاڙيندڙ
تنبو آڇن ته ٿورا چئون
اسان جي جوان ٻچڙن کي
هٿن سان موت ڏيندڙ جي
ڪفن آڇن ته ٿورا چئون
سدا توکي ٻڌايوسين
هتي زنجير جي معنيٰ
هٿن جي هٿ ڪڙي آهي
اها زنجير ٽوڙڻ لئه
هتي هر دل کڙي آهي
مگر تو ڳالهڙيون پنهنجيون
نڪو ڳايون نه ورجايون
نڪو ئي ڀيڻ او مٺڙي
اهي جن جي زبانن تي
حسيني فلسفو آهي
انهن جي روح تي ڇانيل
يزيدي کي اوهان سمجھيو
رڳو بس شوق هو توکي
ڊگھي زنجير بنجڻ جو
انڌي هن ديس جي لاءِ
نئين تقدير بنجڻ جو
بگھڙ سان واڙ ۾ ٻڪري
سلهاڙڻ ٿي گھريئي ليڪن
انهي جي ڇا پڄاڻي آ
سموري ديس جي دل ۾
عاشورن جي سومهاڻي آ
’پنڊي‘ تي ڌنڌ سانجھي جي
جڏهن نوحه خوان آهي
تڏهن اڄ تنهنجي يادن جا
اٻهرا ڌڻ واريندي
سڀن رتڇاڻ روحن جي
اڪيلي هي صدا آهي
ته رستن تي لهو تنهنجو
صبح جي آجيان آهي.