تاريخ، فلسفو ۽ سياست

قومن جي تباهيءَ جي تاريخ

هي ڪتاب ”قومن جي تباهيءَ جي تاريخ“ هارون يحيٰ جو لکيل آهي جنهن جو سنڌيڪار خالد ڀٽي آهي.
هن ڪتاب “قومن جي تباهيءَ جي تاريخ” ۾
هي ڪتاب سنڌيڪا اڪيڊمي ڪراچي پاران 2012 ۾ ڇپايو ويو.
  • 4.5/5.0
  • 4203
  • 1686
  • آخري ڀيرو اپڊيٽ ٿيو:
  • خالد ڀٽي
  • ڇاپو پھريون
Title Cover of book قومن جي تباهيءَ جي تاريخ

جديد عهد نامي ۾ طوفان نوح جو تذڪرو

جديد عهدنامو به، ڪنهن لحاظ کان وحي تي ٻڌل ڪتاب ناهي، بلڪه هي حضرت عيسيٰ جي حالات تي مشتمل آهي. هن جو آغاز اناجيل اربعه (چئن انجيلن) کان ٿئي ٿو، جيڪو حضرت عيسيٰ کان هڪ سو سال بعد متي، مرقس، لوقا ۽ يوحنا لکيو، جيڪي ڪڏهن به حضرت عيسيٰ سان گڏ ڪونه رهيا. انهن چئني انجيلن ۾ به واضح تضاد آهن، خاص ڪري يوحنا وارو انجيل باقي ٽن انجيلن کان بلڪل مختلف آهي، جيڪي ڪنهن نه ڪنهن حد تائين هڪ ٻئي جي مشابهه آهن. جديد عهد نامي جا بقايا ڪتاب مختلف لکتن تي مشتمل آهن، جيڪي حضرت عيسيٰ کان پوءِ جي رسولن سڳورن جا حالات بيان ڪن ٿا. تنهن ڪري جديد عهد نامو ڪنهن به طرح الوهي ڪتاب ناهي، بلڪه نيم تاريخي نوعيت جو ڪتاب چئي سگهجي ٿو.
جديد عهد نامي ۾ طوفان نوح جو تذڪرو هن طرح ڪيو ويو آهي:
” حضرت نوح عليه السلام کي گمراهه قوم ڏانهن هدايت جو پيغام ڏيئي ڪري موڪليو ويو پر انهن گمراهيءَ جي واٽ ورتي. تنهن تي الله پاڪ نافرمانن کي طوفان جي وسيلي هلاڪ ڪيو ۽ ايمان وارن کي حضرت نوح عليه السلام سان گڏ ٻيڙيءَ تي سوار ڪري نجات ڏيڻ جو فيصلو ڪيو.“
جديد عهد نامي جي انهيءَ مضمون کي بيان ڪرڻ جا مختلف هنڌ هي آهي:
”جيئن نوح جي ڏينهن ۾ ٿيو، تيئن ئي ابن آدم جي اچڻ جو وقت ٿيندو.“
ڇو ته جهڙيءَ طرح طوفان کان اڳ وارن ڏينهن ۾ ماڻهو کائيندا پيئندا ۽ شادي وهانءُ ڪندا هئا، ان ڏينهن تائين جو نوح ٻيڙيءَ ۾ داخل ٿيو.
”۽ جيستائين طوفان اچي انهن سڀني کي وهائي نه ويو، انهن کي پتو نه پيو. اهڙيءَ طرح ابن آدم جو اچڻ ٿيندو.“ (متي- 24: 29-27)
۽ نڪي پهرين دنيا کي ڇڏيائون، بلڪه بي دين دنياتي طوفان موڪلي ڪري راستبازيءَ جي دعوت ڏيندڙ نوح کي ۽ ٻين ستن ماڻهن کي بچائي ورتو.“ (پطرس جو ٻيو خط- 2:5)
۽ جيئن نوح جي ڏينهن ۾ ٿيو هو، اهڙيءَ طرح ابن آدم جي ڏينهن ۾ به ٿيندو.
ته ماڻهو کائيندا پيئندا هئا ۽ انهن ۾ شادي وهانءُ ٿيندو هو. ان ڏينهن تائين جڏهن نوح ٻيڙيءَ ۾ داخل ٿيو ۽ طوفان سڀني کي اچي هلاڪ ڪيو. (لوقا-27:28-26
جيڪي انهيءَ اڳلي زماني ۾ نافرمانيون هيون، جڏهن خدا نوح کي صبر ۽ تحمل ڪري ترسائي رهيو هو ۽ ٻيڙي تيار ٿي رهي هئي، جنهن تي سوار ٿي ڪري ٿورڙا يعني اٺ ڄڻا بچيا.“
(پطرس:1-203)
هو ڄاڻي واڻي، اهو وساري ويٺا ته خدا جي ڪلام جي ذريعي آسمان قديم کان موجود آهن ۽ ڌرتي پاڻيءَ منجهان ٺهي ۽ پاڻيءَ ۾ قائم آهي.
انهيءَ ذريعي سان هن زماني جي دنيا ٻڏي مري کپي ويئي.
(پطرس: 11-203)