ڪارونجهر جي ڪٺل ڪولهين جي ڪٿا
جنهن لا وڙهندي ماريو وئين تون
تاريخن ۾ ساريو وئين تون
ان ئي ڪارونجهر جي ڀر ۾
ڪولهين سان ٿيو قهر وڏو آ
ڏک جو ٿي ويو پهر وڏو آ
جن هو ڪارونجهر کي پوڄيو
تن جا ماٺا نيڻ پڇن ٿا؟
ڪهڙو پاپ اسانکان ٿيو جو
ايڏو جلدي ماريا وياسين
جِيوَن جي هن آلي اک مان
ڳوڙها بڻجي هاريا وياسين
ڀٽياڻيءَ جي ڀر ۾ بيٺل
هڪڙو ٿوهر سڏڪي پئي ٿو
سانگاه ڍنڍ ڏي ايندڙ آڙيون
پنهنجا آلا نيڻ اگهن ٿيون
ڪونجيون اڀ ڏي ڏور ڏسن ٿيون
پنهنجي پر ۾ نيري ڇت جي
مالڪ کان هڪ سوال پڇن ٿيون؟
داتا ! تنهنجي معصومن سان
هيڏا هاڃا ڪير ڪري پيو_؟
مندر تنها ويڳاڻو آ
ڪنڊ ۾ هڪڙو ديپ ٻري پيو
ايشور آهي پنهنجي ڌن ۾
پر هي ڏيئو سوال ڪري ٿو
او ان داتا ! او ڌن داتا!
لوڪ ستو هو تو ته ڏٺو پي؟
پر سي پاپي مرڪن ويٺا
جن آ ڪجلاسر جي روح ۾
ناحق سان ناسور بڻايو
انچلاسر جي آثارن کي
پل ۾ چڪناچور بڻايو
*"سامي ويري" ماٺي ڇو آ؟
کوسي جو من سوال ڪري ٿو
گگهلڻ ڀر ۾ ويٺل هڪڙي
ڪولهيءَ جو روح جام روئي ٿو
اڀ ڏي هن جا نيڻ اڏن ٿا
مالڪ کان ڪو سوال پڇن ٿا
هرڪو ماڻهو مانيءَ خاطر
هيڏانهن هوڏانهن ڀٽڪي پيو ٿو
ڪنهنکي ورلي قياس اچي ٿو
جيڪو تنها روئندڙ وياڪل
لڇندڙ من کي آتٿ ڏي ٿو
”توکي مالڪ ڪونه ڇڏيندو
پاپين جو پڻ وارو ايندو”
ڌرتي تن جا لاش ٿڏيندي
جن هي ناحق خون وهايو
تن کي مٽي ماتا پنهنجي
ڪک ۾ ڪائي جاءِ نه ڏيندي
ڪک ۾ ڪائي جاءِ نه ڏيندي.
**
* مسڪين جان خان کوسي جو ڳوٺ.