شاعري

رڻ تي چانڊوڪي

ڪتاب ”رڻ تي چانڊوڪي“ اوهان اڳيان پيش آهي. هي ڪتاب هن دور جي خوبصورت شاعر، تخليقڪار ۽ ليکڪ ايوب کوسي جي شاعريءَ جو مجموعو آهي. موهن مدهوش لکي ٿو:
”ايوب کوسي جي شاعري، روايتي شاعري ناهي پر اُن ۾ نوَن خيالن ۽ تشبيهن جا رنگ موجود آهن. ان منفرد انداز جي ڪري ئي هن ٿوري وقت اندر ئي ادبي دنيا ۾ پنهنجي الڳ سڃاڻپ قائم ڪري ورتي آهي. هن پاڻ کي فطرت کان پري نه رکيو آهي ۽ اهوئي سندس شاعريءَ جو حُسن آهن. هن روڊ تي پٿر ڪُٽيندڙ مزدور کان ويندي بٽئي وقت سڀ ڪُجهه زميندار جي قرض ۾ ڏيئي، خالي هٿن موٽندڙ هاريءَ جي درد تي، ان ئي ڪيفيت ۾ لکيو آهي. هن جي شاعريءَ ۾ پورهيت جي پگهر جي خوشبوءَ سان گڏ وينگس جي آلن وارن جو هڳاءُ به آهي. هن محبت ۽ مُفلسيءَ تي گڏوگڏ لکيو آهي ۽ اُن سان باقاعدي نڀائيو به آهي. هن جي شاعريءَ ۾ حُسن جي ثنا به آهي ته ناانصافي خلاف مزاحمت به آهي.“
  • 4.5/5.0
  • 4307
  • 1688
  • آخري ڀيرو اپڊيٽ ٿيو:
  • ايوب کوسو
  • ڇاپو پھريون
Title Cover of book رڻ تي چانڊوڪي

رڻ پَٽ ٿِي وياسين!

رڻ پَٽ ٿِي وياسين!

غم نه ڪيو آزاد ته رِڻ ٿِي وياسين!
آئي تنهنجي ياد ته رِڻ پَٽ ٿِي وياسين!

وقت ڏني آ ويراني هِي تحفي ۾،
خون ٽِمي ٿو الڪن جو ڏس رستي ۾،
اُڃ رڳو ڪنهن دوزخ جهڙي آ ساڙيو،
ڪجهه نه مليو آ راتين جي هِن پهري ۾،
پل پل ٿيو برباد ته رِڻ پَٽ ٿِي وياسين!

ڪيڏي پَکڙي هَر ڏِس آ پيلاڻ وئي،
پاڻ ڇڏائي گُل گُل کان سرهاڻ وئي!
ڀُلجي خوابن آرس ناهي ڪِٿ موڙي،
راحت دل کان ايڏو ٿِي اڻ ڄاڻ وئي!
ماٺ لڳي فرياد ته رِڻ پَٽ ٿِي وياسين!
آئي تنهنجي ياد ته رِڻ پَٽ وياسين!

چنڊ اڃان ڀي اوجهل آهي ڇا چئجي!
رستو رستو مقتل آهي ڇا چئجي!
عشق ٻَرڻ جي موسم آهي ڄاڻون ٿا،
ٽانڊن جهڙو هرپل آهي ڇا چئجي!
روح ٿيو بغداد ته رِڻ پَٽ ٿِي وياسين!
آئي تنهنجي ياد ته رِڻ پَٽ ٿِي وياسين!

***