ڪنهن ڏهاڙي هتان لڏي وڃبو،
هيءُ ميلو متل ڇڏي وڃبو.
رات آهيون وٺون سڪون لاهي،
صبح ٿيندي، ٻي پار ڏي وڃبو.
شهر ننڍڙو ڇڏي هميشه لئه،
هاڻ صحرا پيو سڏي وڃبو.
ڇو رٺل هن اسان کان، پر چائڻ،؟
اڄ خوشين جي هلي تڏي وڃبو.
خوبصورت اوهان جي! نيڻن ۾،
چاهتن جو جهڳو اڏي وڃبو.