هو جو چنچل اکين سان ڇُهي آ ويو
جو صدين جو هيو ٿڪ لهي آ ويو
تنهنجي چاهت جي خوشبوءِ ۾ سانورا!
روح جو روح ڀي واسجي آ ويو
رولُ جذبن ۽ دل هن ننڌڻڪيءَ جي
اجنبي ڪو ڪري وارثي آ ويو
نفرتن جي هلي راهه تي ٿو ڏسان
پيار جو پيچرو جڳُ ڀلي آ ويو
جي قيامت نه آهي ته ڇا هي، خدا!؟
ٻارُ معصوم ڪوئي ڪهي آ ويو.
گهر جي غمگين مخمور! آڳر مٿان،
رات خوشين جو بادل وسي آ ويو.