خوشبو، خوشبو واٽ سڄي آ،
شايد گذري هوءَ وئي آ.
ڪومل ڪومل هٿڙن سان هوءَ،
رات به وئي سپني ۾ ڇُهي آ.
سيوهاڻيءَ جي ميلي تان مون،
تو لئه آندي هيل سڳي آ.
آزاديءَ جا خوابَ ڏسي ڪا،
قيدياڻي پئي هاڻ ٿڪي آ.
جيڏي ڌرتيءَ ۽ آ اڀ ۾،
ايڏي پاڻ ۾ يار! وِٿي آ.
تو کان پو ڀلجي ڀي نه صورت،
درپن جي مون يار! ڏٺي آ.
هن جي نيڻن ۾ نه سگهيو ڪا،
ٺاهي هي مخمور جهڳي آ.