ننڊ جو ڏس نه ڪو پتو آهي،
تلخ جاڪون هي وقت ٿيو آهي.
ڏک جا روز ٿو سهي ڏونگر،
يا خدا! آدمي پڪو آهي.
ساٿ اڌراهه ۾ ڇڏي، دوکو،
جسم سان ساهه ڪيو وڏو آهي.
منهنجي لئه آ ڏکيو ٻڌائڻ هي،
عشق هن ساڻ ڪيترو آهي.
روح جي ڳوٺ ۾ پرين! اڄ ڀي،
عشق تنهنجي جو جهوپڙو آهي.
ڏوهه سارو خدا! نگاهن جو،
دل معصوم ڀوڳيو آهي.
سڀ سهڻا ۽ سيبتا آهن،
بس "مخمور" ئي ڪسو آهي.
ڪلهه به مخمور هيڪلو هو ۽،
اڄ به مخمورُ هيڪلو آهي.