سرمئي آسمانُ جيڏو آ،
دردَ جو ڀي جهانُ ايڏو آ.
موت جو ڀي ٻُڌي نه آيو آ،
اڄ خبر پئي پڪو هو ڪيڏو آ.
ساهه کان ڀي قريب سمجهيم سو،
جنهن رکيو فاصلو هي هيڏو آ.
جيڏو يوسف سان هو زليخا جو،
عشق هن ساڻ منهنجو تيڏو آ.
حسرتن جو سفر نه ٿو نبري،
روح ٿڪجي پيو هي ڪيڏو آ.