شهر هن جو قريب پهتو آ
ٿي ويو تيز دل جو ڌڙڪو آ
ساڀيان! انتظار ۾ تنهنجي
ٿي ويو جوان خوابُ پوڙهو آ
زندگانيءَ جي ڏار تان اُڏندي
ٿيو خوشين جي پکين کي عرصو آ
جهڙو شاعر جو آهي شعرن سان
سُونهن سان منهنجو اهڙو رشتو آ
ڪونه منزل تي سو رسي سگهندو
جنهن جو من ٿورڙو به ميرو آ
رنگُ مخمور! تنهنجي نيڻن جو
پت ڪرين جي بهار جهڙو آ