هڪڙي چهري ۾ سوين چهرا ڏٺا،
جاڳ توڙي ننڊ ۾ دوکا ڏٺا.
هو نه ايندو اٿ هلئون خود کي چيو،
جيئن لهندي سج جا پاڇا ڏٺا.
هن زماني ۾ الائي ڪيترا،
ديد هوندي آدمي انڌا ڏٺا.
جت ٽهوڪا مورَ نچندڙ جا هئا،
اڄ اتي نانگن جا مون پيٽا ڏٺا.
هئا خوشيءَ جا لڙڪ نيڻن ۾ تريس،
ٻارَ جيئن گند تي سڪل ڍوڍا ڏٺا.
ڀروسي جي هنياءُ ۾ خنجر کتل،
پاڻ وک وک تي هتي ڪيڏا ڏٺا.
جنهن مهل گل پئي ڇنا ويا، تنهن مهل،
پوپٽن جي ديد ۾ ڳوڙها ڏٺا.