نيڻ مرڪي جڏهن به کڻندين آن!
سنڌ جهڙي حسين لڳندين آن!
اهڙو ڇاهي؟ ڀلا اسان ۾ جو،
پئي دعائون خدا کان گهرندين آن!
دل کڻي ڪيئن نفيس شيشي جي،؟
پٿرن جي شهر ۾ جيئندين آن!؟
ڇو نه ايندين آن روح جي ويجهو،
دور ايڏو خوشي! ڇو رهندين آن؟
مُنهن سامهون ملڻ پري ٿيو پر،
خواب ۾ ڀي ڪڏهن نه ملندين آن!
خار لڳندي آ تو کي ڪوڙن تي،
ڪوڙ کي سچ ڪونه چوندين آن!
اجڙي وستي سڄي سا ويندي آ،
جت به نفرت! قدم تون رکندين آن.