خوابَ جي شهر ۾ رُلي ويا هن،
نيڻ رستا وري ڀُلي ويا هن.
مان اڏُامان ٿو وقت! ڏس ٻيهر،
پَرَ منهنجا ٻڌل کلي ويا هن.
آهي سارو چمن ٻُسو ٿي ويو،
گل مرجهائجي ڪُلي ويا هن.
ڏس! ڪکاوان جهڳا جُهري ويا سڀ،
تيز طوفان ڪي گهُلي ويا هن.
تنهنجو چهرو حسين پسي پوپٽ
پيچرا باغ جا ڀُلي ويا هن.
عشق مخمور کي ڪيو مئڪش،
چرچا چوڌار هي هُلي ويا هن.