مُدت کان مولا! تڙپن ٿا
ساڀيان لئه سپنا تڙپن ٿا
روز اوهان جي درشن خاطر
هي نيڻ نماڻا تڙپن ٿا
غربت آهي گهر ۾ ايڏي
پيا بک تي ٻچڙا تڙپن ٿا
برسات! ڪٿي آهين تون لئه
ٿرُ ۽ ٿروارا تڙپن ٿا
خاموشيءَ جي عالم ۾ هي
آوارا جذبا تڙپن ٿا
احساس شمع! اي ڪر ٿورو
ڪيڏو پروانا تڙپن ٿا
ڪاون جي رستن تي هلندي
هي پيرَ اگهاڙا تڙپن ٿا