وقت ڪيڏو حسين هوندو هو،
انڊلٺ جان رنگين هوندو هو.
تو کان پو هن ڀريي زماني ۾،
روح گوشه نشين هوندو هو.
تن ئي خنجر هنيان پٺيءَ ۾ ها،
جن تي پختو يقين هوندو هو.
هن کي حاصل ڪرڻ جو هن من ۾،
عزم ڪيڏو متين هوندو هو.
تخت جنهن تي آ چَورُ اڄ ويٺو
تنهن تي اڳ ۾ امين هوندو هو.
اُت چرٻٽ ڏٺا مون گهمندي اڄ،
فرد هر جت ذهين هوندو هو.