ها مان تنھنجي بنا ڪجهہ بہ تہ ناهيان (فاطمہ محمود)
ان کان پوءِ 1987ع ۾ محمود پاران اها ڳالھہ مون تي ظاهر ٿي تہ هُو مون سان شاديءَ جو خواهشمند آهي ۽ پوءِ مائٽن جي ذريعي ئي اسان جي شادي طئہ ٿي ۽ 1988ع ۾ شادي ٿي. اسان جو ملڻ ان ڳالھہ جو مڪمل ثبوت آهي تہ انسانن جو ملڻ رب سائينءَ آسمانن تي لکي ڇڏيو آهي.
هڪڙي ڳالھہ جي خوشي ۽ اطمينان اهو بہ هوندو آهي تہ مون محمود کي ’محمود‘ سمجهي پسند ڪيو، نہ ليکڪ يا Celebraty... محمود پڻ پنھنجي Attitude مان پنھنجي پاڻ کي ڪڏهن ڪا مشھور شخصيت ڪري پيش نہ ڪندو آهي. فائيو اسٽار هوٽل کان وٺي، ڍاٻي واري هوٽل تائين ماني کائيندي شرم محسوس نہ ڪندو آهي. مون سان گڏجي هر Market يا Shopping Centre ۾ خريداري ڪندي بُرو محسوس نہ ڪندو آهي. شاديءَ کان پھريائين محمود پنھنجي طور طريقن مان هڪ لاابالي ۽ لاپرواھہ ماڻھو لڳندو هو، پر محمود بلڪل اُن جي ابتڙ آهي. هڪ Mature ذميدار پيءُ، ڀاءُ ۽ گهر وارو آهي. گهر جي ڪمن ۾ ڀرپور ساٿ ڏيندڙ، ايترين مصروفتين جي باوجود گهر جي سامان وٺڻ لاءِ ان کي ڪنھن لسٽ جي ضرورت پيش نہ ايندي آهي. کيس خبر هوندي آهي تہ گهر ۾ ڪھڙي شئي کُٽل آهي يا ڪھڙي شئي جي ضرورت آهي.
محمود هن مقام تائين پھچڻ لاءِ تمام گهڻي محنت ۽ جاکوڙ ڪئي آهي. هر قسم جون ننڍيون ۽ محنت طلب نوڪريون بہ ڪيون اٿس. محمود وقت ڪڏهن نہ وڃائيندو آهي. As a writerبہ محمود لکڻ وقت ڪو خاص ماحول نہ گهرندو آهي. مثال طور اڪثر ليکڪ پُرسڪون جاءِ تي ويھي لکڻ پسند ڪندا آهن پر محمود گهر جي ذميدارين سان گڏوگڏ لکندو رهندو آهي. سواءِ ڪھاڻيءَ جي Climax لکڻ مھل، ان وقت محمود ڪجهہ دير لاءِ خاموشي چاهيندو آهي ۽ نہ ئي کيس لکڻ وقت ڪا سگريٽ وغيرہ پيئڻ جي عادت آهي. لکڻ وقت صرف چانھہ پيئڻ پسند ڪندو آهي.
لکڻين جي حوالي سان مون کي محمود جي Teleplays کان وڌيڪ ڪھاڻيون سٺيون لڳنديون آهن، جيڪي انسان جي ننڍن ننڍن جذبن ۽ Light Romance تي مشتمل هونديون آهن. ان حوالي سان هڪ ٻي ڳالھہ تہ محمود جي ڪھاڻين ۾ صاف سٿرو رومانس هوندو آهي. ڇو تہ اڪثر ليکڪن کان اها ئي شڪايت هوندي آهي تہ هُو ان معاملي ۾ پٽڙيءَ تان لھي ويندا آهن، جيترو وڏو ليکڪ هوندو آهي، اوترو ئي کُليل لکندو آهي ۽ پنھنجو سڄو Image خراب ڪندو آهي.
پڙهندڙ بہ سوچيندا تہ محمود ۾ صرف خوبيون ئي آهن. خاميون ناهن؟ ائين ناهي، هر ماڻھوءَ ۾ خوبيون ۽ خاميون گڏ هونديون آهن. اگر خاميون نہ هجن تہ خوبين جو اندازو ئي نہ ٿئي. محمود جو جذباتي ۽ تڪڙو يا اٻھرو هئڻ کيس نقصان ڏيندو آهي ۽ اڪثر ان جذباتيت ۾ اهڙيون غلطيون ڪري ويھندو آهي، جن کان پوءِ پڇتائڻو پوندو آهي.
]ڇپيل: ماهوار ’ادب‘ شمارو: 91، اپريل 2002ع [
