دل سان لکيل خواب نگر (عبدالمؤمن ميمڻ)
’خواب نگر‘ ۾ اوهان جا ليک پابنديءَ سان پڙهندو آهيان. ظاهري ڳالھہ آهي تہ ڪاغذ تي پٿاريل سِٽون، ليکڪ جي اَندر جي ئي عڪاسي هونديون آهن، جيڪا ڳالھہ يا سِٽِ، پڙهڻ/ٻُڌڻ سان دل ۾ کُپي وڃي، اُن ۾ شڪَ جي ڪھڙي گُنجائش ٿي رهي، جو سوچجي تہ منجهس خلوص آهي بہ اَلائجي نہ!
علامہ اِقبال ڪيڏو نہ خوبصورت چيو آهي:
دل سَي جو بات نڪلتِي هَي، اثر رکتِي هَي
پَر نھين، طاقتِ پرواز مگر رکتِي هَي
بھرحال اوهان جا ليک پڙهندي وڌيڪ خوشي اِن حوالي سان بہ ٿيندي اَٿم تہ حقيقت کي مذهبي رنگ ۾ بيان ڪرڻ جي جرئت وارا ماڻھو اَڃان بہ آهن. هڪ اَهڙي ماحول ۾، جِتي مذهبي رنگ کان اِنڪار فيشن بڻيل ۽ مذهبي رنگن سان ليکن کي رڱڻ پاڻ کي کِکو کِکو محسوس ڪرڻ برابر تصور ڪيو وڃي ٿو. هيل تائين ’ڪاوش‘ جھڙي سنڌ جي هردلعزيز اَخبار ۾ منھنجي خيال جو ئي نصيب بڻي آهي. الحمدلله! ڏاڍو سُٺو ۽ سو بہ وقتائتو لِکندا آهيو.
اِنَ ﷲ لا يُضِيع اَجرُالمحسنين.
اَلحمدﷲ! اوهان جو لايو سَجايو ٿي رهيو آهي، خُدا پاڪ ڪندو اوهان جون تحريرون اَڃا بہ وڌيڪ رنگ لائينديون.
]2002ع [