خواب نگر (سيدہ ڪنول شاھہ)
هن ڪتاب جو پھريون ايڊيشن سيپٽمبر 2007ع ۾ مھراڻ اڪيڊمي واڳڻو در شڪارپور جي نگرانيءَ ۾ ڇپيو، هن ڪتاب جي ڪمپوزنگ جا پھريان 200 صفحا عرفان علي ميمڻ (ڪاوش پرننٽنگ پريس حيدرآباد) ۽ پويان 204 صفحا محمد اصغر رند (ڪمپيوٽر ڪمپوزرس ڄامشورو) مان ڪرايا ويا. جنھن جو ٽائيٽل عاشق عارباڻي جي هڪ تخليق آ، ۽ سڄي ٽائيٽل جو لي آئوٽ نور محمد سميجو ۽ مرتضيٰ سيال تيار ڪيو. جنھن جي فوٽوگرافي راشد سلاوٽ ڪئي.
ڊاڪٽر محمود مغل، هن هڪ سؤ ڪالمن جي ڪتاب ۾ سڀني کان پھرين پنھنجي رب جي نعمتن جو شڪر ادا ڪيو آهي، تہ اي رب تو مون کي لکڻ جي سگهہ عطا ڪئي. ڊاڪٽر محمود مغل هن ڪتاب ۾ اصل حقيقتن کي بيان ڪيو آهي، پاڻ هن ڪتاب ۾ سچ بيان ڪيو آهي، جنھن کي اسان نظر انداز ڪري رهيا آهيون. سچ انسان کي هر پل ياد آهي پر انھن تي ڪوڙ جي مھر لڳائي هلون ٿا. هن ڪتاب ۾ مون ڊاڪٽر محمود مغل جي ڪجهہ ڪالمن تي نظر وڌي آهي ۽ انھن جي باري ۾ بيان ڪنديس.
مائرون ڪمال ڄاڻينديون آهن:
هن ڪالم ۾ ڊاڪٽر محمود مغل ماءُ جي عظمت ۽ سندس مقام بيان ڪيو آهي. جيجل ماءُ پنھنجي اولاد لاءِ ڇا نہ ٿي ڪري، اها هر ضد پورو ٿي ڪري، جنھن سان اولاد کي خوشي ملي. سندس ماءُ جون ڪجهہ يادون بہ محمود صاحب پنھنجن پڙهندڙن سان ونڊيون آهن. پر ڪجهہ يادون ۽ ڳالھيون اهڙيون آهن جيڪي وڇوڙي کي ظاهر ۽ محسوس ڪرائين ٿيون. اولاد کي کپي تہ هر پل، هر گهڙي ماءُ جي خدمت ڪن ۽ ان جي آواز تي احترامن جيءُ چئي پنھنجو فرض پورو ڪري دعا جي قبوليت جا رستا کولين، ماءُ اسان کي بھتر طريقي سان ڄاڻي ٿي، ماءُ جو ڪو مَٽُ ناهي ۽ جي ماءُ ناهي تہ زندگيءَ ۾ مسڪراهٽ ۽ خوشي بہ بي رُخي لڳي ٿي.
منھنجي دل ٿي چوي:
هن ڪالم ۾ ڊاڪٽر محمود مغل هڪ اهڙي واقعي بابت ٻڌايو آهي جيڪو پاڻ اکين سان ڏٺو. هڪ دڪان (ٺيلھي) واري پاڻ محمود مغل کي اندران سٺو ميوو ڪڍي ڏنو ۽ ٻي پاسي تڪڙي شخص کي بيزاريءَ مان فروٽ ڏنائين اتي محمود مغل سوچڻ لڳو تہ هن ائين ڇو ڪيو؟ پاڻ فوراً پڇيو تہ توهان مون کي سٺو ميوو ڏنو ۽ هُن همراھہ کي تڪڙ ۾ جھڙو تھڙو، فروٽ واري وراڻيو تہ توهان صبر سان سودو وٺي رهيا هئا ۽ هُو تمام تڪڙ ۾، ان ڪري منھنجي دل چيو ۽ توهان جو اخلاق ڏسي مون توهان کي سٺو ميوو ڏنو، انسان جيڪڏهن مرڪ جو دائرو اڄ بہ قائم رکي تہ محبت جي سڃاڻپ اڄ بہ ۽ ايندڙ وقت ۾ بہ زندھہ رهي ٿي.
مٽيءَ جا ماڻھو:
هن ڪالم ۾ محمود مغل پراڻي دور جي ماڻھن جي محبت ۽ احترام جو ذڪر ڪيو آهي، جڏهن لحاظ بنا ڪنھن مطلب ۽ لالچ جي ڪيو ويندو هو. هن زمين جي مٽيءَ جي خوشبو جيڪا ڳوٺن ۾ شام جي وقت پاڻي پوڻ کان پوءِ اڀري ٿي. اسان انسان جي اندر کي سڪون ۽ پنھنجائپ جو احساس ڏئي ٿي، پر هاڻي جي دور ۾ بند ڪمرا ۽ انھن ۾ لڳل ايئرڪنڊيشن جن مان آرٽيفيشل هوا اچي انسان کي سست ڪري ٿي ۽ اها تندرستي نہ ٿي ڏي جيڪا قدرتي هوا سان ملي ٿي. هن ڪالم ۾ محمود مغل انھن مٽيءَ جي ماڻھن کي بيان ڪيو آهي جيڪي ڪجهہ وقت کان پوءِ پنھنجي انھن دوستن ۽ ڀائرن کي نٿا سڃاڻين جيڪي اڳ ۾ ڀاڪر پائي ملندا هئا، پر اڄ حقيقت ۾ اهي مٽي جا ماڻھو ناهن اهي محبتون ناهن ڪاش اهو وقت واپس اچي.
مون اهڙا تمام گهٽ ڪالم نگار يا ليکڪ ڏٺا آهن جيڪي پنھنجي هڪ هڪ اکر جا ذميوار پاڻ کي ٿا سمجهن!
هن ڪتاب ۾ هر هڪ ڪالم ٻئي کان بلڪل مختلف ۽ هڪ نئين سوچ سان لکيل آهي. پڙهڻ سان ائين محسوس ٿيو تہ جيئن مان ڪا اداڪارہ هجان جيڪا پنھنجي ڪردار جي گهرائي ۾ گم آهيان. هڪ هڪ ڪالم ۾ زندگي سٺي نموني سان گذارڻ جا کوڙ سارا نظريا آهن. هنن ڪالمن پڙهڻ سان ڪافي شيون اسان جي دماغ ۾ محفوظ ٿي وڃن ٿيون. جيڪي زندگي جي ڪجهہ مشڪل پلن ۾ ڪافي حد تائين مددگار ثابت ٿين ٿيون. هن ڪالم ۾ بہ ڪجهہ اهي سبق ۽ ڳالھيون آهن، جن کي محمود مغل لفظن جي ميلاپ سان ٺاهي ڪالمن جي شڪل ڏني آهي.
]ڇپيل:’روشني‘، جمع 20 سيپٽمبر 2013ع[