پنھنجي حصي جو ڪم (گوبند مينگهواڙ)
فارميسيءَ جي فروٽ سالٽ جھڙي ماحول ۾ هن جي آفيس بَڙ جي ڇانوَ جو احساس رکي ٿي، جتي خيال جي پکيءَ کي عمل جي اَن پاڻيءَ جو جيءَ جياريندڙ اُتساھہ ملي ٿو. تمام گهڻو پِرِي آڪيوپائڊ هوندي بہ سندن خلوص ۽ ٻاجهہ ڀري شخصيت هن ڏي هلي ويندڙ ٿڪل مسافر کي ننڊ ڏيارڻ لاءِ ڪافي آهي. هُو محبت جي مٽيءَ مان ڳوهيل ماڻھو آهي، جنھن کي ماڻھن جي محبت سان محبت آهي ۽ انھن جي ڏکن، اهنجن ۽ تڪليفن کي هن هميشہ پنھنجو ڀانيو آهي. هڪ مڪمل ترتيب ۽ ڪيلڪيوليٽڊ وقت واري زندگي گذاريندڙ سائين محمود جي اندر ۾ هڪ معصوم ٻار ويٺل آهي، جيڪو ڪنھن جي رانديڪي جھڙي دل ٽُٽڻ تي روئي پوندو آهي.
ٽي. وي، ريڊيو ۽ پرنٽ ميڊيا ۾ گذريل ويھن سالن کان ساندھہ ڪم ڪندڙ سائين محمود جي فن جا اولڙا، سندس شخصيت سان بلڪل ملندڙ جلندڙ ۽ ٺھڪي ايندڙ آهن، جيڪو سندن ادبي قدڪاٺ جي غير متضاد ۽ رزلٽ اوريئينٽيڊ هئڻ جو اهم سبب آهي. ڪاوش جي ايڊيٽوريل پيج تي ڇپيل سندن هي لکڻيون زماني جي ضمير کي جاڳائڻ جي ننڍڙي ڪوشش آهن، جيڪي سنڌي ادب جي نام نھاد Taboos وٽ ڀلي کڻي ڪا جاءِ نہ ٺاهي سگهيون هجن، پر هنن لکڻين پنھنجي واضح پيغام ۽ دلپذير اندازِ بيان سان اهڙن ماڻھن جي هڪ ريڊرشپ جوڙي آهي، جيڪي ماڻهپي سان پيار ڪندڙ آهن ۽ جن وٽ زندگيءَ ۾ تبديلي جي وڏي گنجائش موجود آهي.
سنڌ ۾ جڏهن ماڻھو شناسيءَ جي موڪلائي ويل موسم وري موٽي ايندي تہ سائين محمود، بلاشڪ انھن ماڻھن جي قطار ۾ بيٺل نظر ايندو، جن سدائين بنا ڪنھن داد ۽ طلب جي پنھنجي حصي جو ڪم ڪيو.
]2012ع[