سجودِ سونهن تي بندش، ثوابَ روليا ويا.
حسين ۽ رنگين ڪئين، خوابَ روليا ويا.
ڪليون پيون لتاڙجن، سُڳنڌ تي پابندي لڳي،
جلاد دؤر ۾ ڏسو، گلابَ روليا ويا.
نه محفلون سنگيت جون، نه گيت پيار جا ڇڙن،
ٿو روڳ راڳ مان بکي، ربابَ روليا ويا.
پياڪ روپ جا سدا، ٿا مرڪ جون مڌون گُهرن،
اداس مئه ڪده ٿيا، شراب روليا ويا.
ٽياس تي ٽنگي رهي، آ هر ڪنواري ڪلپنا،
روئي ٿو آسمان ڀي، شهابَ روليا ويا.
ذهن پيا جنجهوڙجن، رهي ٿو ڏات تي ڏمر،
ضميرَ ڪن سوالَ ٿا، جواب روليا ويا.
ٿي ظلمتن جي انتها، شعور کي گُهٽيو ويو،
خزانا جن ۾ علم جا، ڪتاب روليا ويا.