او سانوڻ سگهڙو ورجان تون،
من تنهنجي اچڻ تي محب اچي.
هُن ويندي وقت چيو هو ايئن،
آئي سانوڻ، ايندا سون،
من تنهنجي اچڻ تي محب اچي.
ڪا ڄڃ وٺي اچ ڪڪرن جي،
ڪر اولهه اوڀر وسڪارون،
من تنهنجي اچڻ تي محب اچي.
ڪا بوند وسائي اوسر تي،
۽ ساوڪ ساڻ سجائي ڀون،
من تنهنجي اچڻ تي محب اچي.
سو ايندو “ٻارڻ” مينهن وَٺي،
آ جنهن سان نينهن لڳايو مون،
من تنهنجي اچڻ سان محب اچي.