ملوڪ ملڪ سارا پر، نمايان آ نواب سنڌ.
رنگين رنگ انيڪ ٿيا، عطرعنبر تراب سنڌ.
لطيف ۽ اياز جو، هي ديس آهي دلربا،
ملير ڪاڇو، کيرٿر، حسين ڪو خواب سنڌ.
ننگر ٺٽو ۽ مڪّلي، منجهس موهن جو دڙو،
ثقافتي مثال سوَ، سنڌو ڪيو شهاب سنڌ.
ڀليون ٻنيون ڀلا فصل، ڀلا سنڌي سچارڙا،
پريم پيار جا ملن، ثبوت سوَ ثواب سنڌ.
سدا بهار سان سنبل، چنبيلي موتيا ٽڙن،
سڳنڌ سان روح واسيا، گلن ڪئي گلاب سنڌ.
سڌير ڪيترا سنڌي، پڙهيا لکيا فلاسفر،
جنين جي سوچ سمجهه سان، ٿي آ فيضياب سنڌ.
جڏهن ڪڏهن جتان ڪٿان، لکين لڏا لڏيا اچن،
انهيءَ مان صاف صاف آ، سلامتيءَ جو باب سنڌ.