چاهتون چنڊ جون، چاندنيءَ ۾ ڏٺم.
سونهن ڪيڏي امر، سادگيءَ ۾ ڏٺم.
پنهنجي ويساهه تي، شڪ مونکي ٿيو،
پيار ايڏو لِڪل، بي رُخيءَ ۾ ڏٺم.
زندگي ڪيترو، خوبصورت لڳي،
ڪيف ڪاٿو نه ڪو، مئي ڪشي ۾ ڏٺم.
عشق سونهون ٿيو، واٽ پڌري ٿئي،
انتظاري مگر، عاشقيءَ ۾ ڏٺم.
ناهي وسري سگهي، سا گهڙي عمر ڀر،
جيڪا “ٻارڻ” هُئي، بيخوديءَ ۾ ڏٺم.