ڏات نگر جي واٽ،
اونداهيءَ کي کاٽ.
ڇا ته ڪويتا امرت ارپي،
ويئي ساري اُڃ اُساٽ،
اونداهيءَ کي کاٽ.
آشائن جا ديپ ٻرن ٿا،
مِٽجي اونداهه ٻاٽ،
اونداهيءَ کي کاٽ.
جوتي جرڪي ويئي جڳ ۾،
چنڊ ڪيا چمڪاٽ،
اونداهيءَ کي کاٽ.
ساهت جي آڪاش تي “ٻارڻ”
رهندا اوچا ڳاٽ،
اونداهيءَ کي کاٽ.