رنگ
_______________
رات پنهنجي ڌيءُ جي
مصوريءَ جو ڪم پئي ڏٺم،
تصويرن ۾
ڪيترا ئي سهڻا ۽ منفرد رنگ ڀريل ها.
مون رنگن تي سوچيو، بُرش تي سوچيو،
رنگ ڀريندڙ هٿن تي سوچيو،
آرٽ جو تصور ڏيندڙ شخص تي سوچيو،
پهرين تصوير ڪنهن ليڪي هوندي؟
هن ڪائنات جو مظهر
ڪهڙي رنگ سان ٿيو هوندو؟
ماڻهوءَ جون ڪيفيتون، ڪيفيتن تي رنگن جا اثر!
رنگ سُٺا ته آهن ئي آهن
پر اهي خراب به ٿي ٿا سگهن ڇا؟
اُهي ۽ اهڙا
ڪيترائي سوال منهنجي ذهن ۾ ڦرندا پي رهيا ته
منهنجي ننڍڙي ڌيءُ منهنجي ڀرسان ويهي
چوڻ لڳي بابا
اوهان جي چهري جو رنگ ڇو مَٽجي ويو آهي؟
مان سندس سوال تي ڇرڪي پيس!
مون سوچيو
ماڻهوءَ جا رنگ به هزار ٿين ٿا شايد
ظاهر هڪڙا ته اندر ٻيا،
مُحبت ڇاهي؟
هي به ته هڪڙو رنگ آ
ٻھروپيت ڇاهي؟
هي به هڪڙو رنگ آ
ٻار جي مُرڪ، امان جي چمي محبوبه جو سڏ،
مٽيءَ جي خوشبو،
بابا جي چهري جا گُهنج،
ٻار سان پيار، اُستاد سان جھُڪي ملڻ،
غريب کي کاڌو کارائڻ
هي به ته خوبصورت رنگ آهن،
پوءِ ڪجھه ماڻهو
رنگن جو خون ڇوٿا ڪن؟
مان پنهنجي ڌيءُ جي
سمورين تصويرن کي چُمي ڏئي
ٻار جي مُرڪ جهڙي پنهنجي دل کي
سمجهايان ٿو ته
تون پنهنجو رنگ ڪڏهن به نه مٽائجان!