ڳوڙها دل جا وائيپر آهن
____________________
ڳوڙها دل جا وائيپر آهن
هو دلين کي ڌوئي
اڳتي وڌڻ لاء رستو صاف ڪن ٿا.
هي مان نٿو ڳالهايان
هي هڪ شاعر ’جيف برائون‘ ٿو ڳالهائي
جنهن سان مان سندس
نظمن معرفت ڪلھه رات مليو هئس.
’شيڪسپيئر‘ ڪير هو ته
’وليم ورڊس ورٿ‘ ڪير هو؟
ڀٽائي ڇا پئي ڳايو؟
ته سچل ڇا پئي ڳالهايو؟
مان به انهن جي باغ جو هڪ گُل کڻي ناهيان
ته ڪا گل ٻاٽي ضرور آهيان،
جيڪا نئين سر نکري
پنهنجو رنگ ڌاري رهي آهي،
اهڙو رنگ
جنهن ۾ سُڌارتا، سُلڇڻائپ ۽
ايمان جي لفظن جو نمين جهڙو نئون ڳوٺ
اسان جي برفي انب هيٺان
ڪانڀ ڪڍي،
وطن ۽ وقت جا نقش چٽي
هڪ ڪويءَ کي شاعراڻي شور ۾
ڀلي اڪيلو
پر نمايان ڪري نکاري بيهاري رهيو آهي!
تون منهنجي ڳوڙهن هاڻن ڳالهين تي
کلڻ بجاءِ روئڻ شروع ڪر
تڏهن ئي وڃي ڪو
نم جي ٻُور جي خوشبو ۽ کير ڌارا جهڙو
اُجرو نظم لکي سگهندين!