اُميد
______________________
مان پنهنجا خواب پنهنجون اُميدون،
وچ ٻيلي ۾
۽ گيت سمنڊ تي ڇڏي،
پاڻ صحرا ۾ تتل واريءَ تي سمھي پيو آهيان!
ٻيلي ۾ بارش نه وسڻ سبب
وڻن جا پَن ڇڻي رهيا آهن،
کين اُميد جهڙي هڪ اهڙي
خواب جي ضرورت آهي
جيڪو ايندڙ اونهاري ۾
بارش جا سمورا رنگ کڻي اچي
کين سُڪڻ کان بچائي سگهي!
۽ سمنڊ تي سج لهڻ کان اڳ
بَدامنيءَ سبب
ڇوڪرين اچڻ ڇڏي ڏنو آهي!
ڇولين سان گڏ رقص ڪرڻ
۽ اکيون بند ڪري، بدن کي آلو ڪرڻ لاءِ
ڪو به نئون پيار ڪندڙ
جوڙو ناهي پهتو!
ٿي سگهي ٿو منهنجا گيت ٻڌي
ڪي نوان عاشق،
پنهنجي رولاڪين کي ماٺ ڪرائڻ
۽پنهنجن واعدن کي پاڻي ڏيڻ لاءِ
ڪو نئون گيت ڇيڙين
۽ مان هنن جي سُرن ۾
پنن جي سُڪڻ، ٻيلن جي وڍجڻ
۽ صحرا جي تپش جو درد اوتي
کين احساس ڏياريان ته
پيڙا کانسواءِ نه پيار ۾ مزو آهي
نه فطرت جي حسناڪي ۽ حاصلات جي
ويجهو وڃي سگهجي ٿو ته.
مونکي اُميد آهي ته
سمنڊ ڪناري تي
بالڪنيءَ ۾ وار سُڪائيندڙ ڇوڪريون،
۽ سالنسر ٽوڙي
بائڪن تي ڊوڙندڙ ڇوڪرا،
هڪ ٻئي جي چيلھه ۾ ڀاڪر وجهي
اُميد جو هڪ هڪ وڻ پوکي
محبت جو نئون ڳوٺ اڏيندا!