نئين ڪٿا
________________
مونکي نٿو لڳي ته هو پاڻ ۾ پيار ڪندا هوندا،
ڪڏهن ڪڏهن ٽهڪ به ڏين ٿا
نوڪري به گڏ ڪن ٿا،
پئسو به جام ڪمائين ٿا
پر هومطمئن ناهن.
هُن جي پهرين زال فرسٽ فلور تان
دريءَ مان جهاتي پائي
هن جي مٿان روز ڳوڙها هاريندي آهي.
وارن جي خوشبوءِ
۽ بدن جي بي قراريءَ کي
سگريٽ جي ڦُلي جيان ڇت تان هيٺ اُڇلي
پاڻ کي وري وري دکائيندي رهندي آهي!
خودڪشي ڇا ٿيندي آ!
هوءَ سوچي سوچي بستري تي ڪري پوندي آهي!
۽ هو وري ٻي گهر واريءَ سان
بنان ڳالهائڻ جي
بيڊ روم جون لائيٽون وسائي
روئڻ لڳندو آهي!
هڪ ڀيرو مون کانئس پڇيو، ٻار گهڻا ٿئي ؟
هو سڏڪي پيو هو
هن جي سيني تي ٽن سالن کان
ٻي گهر واري جو آرس گهمندو رهيو آهي!
پر ٻار جي مُرڪ ۽ اُن جا بانبڙا
هن جي ڇاتيءَ کان رٺل رهيا آهن!
هو هاڻي نئون عشق به نٿو ڪري سگهي!
ڇو ته هن جي ٻي زال
پاڙي جي سمورن ڇوڪرن کي
ڳالهين ڳالهين ۾
سيني جا سمورا زخم ڏيکاري
درد جو نئون پورٽريٽ
پاڙي جي هر ڀت تي لڳائي ڇڏيو آهي!
هو پهرين گهر واريءَ سان وري ملڻ چاهي ٿو
پر هن کي ڀئو ٿو ٿئي ته
هُن جي ٻي گهر واري
ڪو ڌاريو ٻار نه گهر ۾ کڻي اچي!
هو هاڻي رات جو روز مون وٽ روئڻ ايندو آهي.
مان وري پنهنجا ڳوڙها پيئندي
هن جي ڳوڙهن جي نوحن جو درد
مختلف نظمن ۾ اوتي
هڪ نئين ڪٿا لکندو رهندو آهيان!