خاموشي محبت جي ماءُ آهي
_______________
رات دير دير تائين ڪمري جي ڇت تان
نيري نڀ سان ڳالهائيندو رهيم!
شهر جي خاموشي تي جهاتي پاتم
بلب ٻرن پيا، خواب ۽ ماڻهو ٻيلهه ستل هئا!
مون سوچيو پئي
خاموشي،گفتگو ۽ احساسن جي وچ ۾
ڇا هوندو؟
گهڻا ڏينهن اڳ پنهنجي
محبوبه سان ملڻ خاطر
پير پير تي ڏئي سندس ڪمري ۾
داخل ٿيو هيس،
مونکي ڏسندي ئي
هن تي سڪتو طاري ٿي ويو،
هوءَ منهجي ڀرسان آئي ته
اسان ٻنھي جون اکيون بي اختيار بند ٿي ويون!
گهڙي پل لاءِ ايئن لڳو
ڄڻ ته خاموشي برف وانگرڄمي وئي هئي!
دل جي ڌڪ ڌڪ ۽
ساهن جي سرهاڻ سان برف رجڻ ۽
رت رقص ڪرڻ لڳي هُئي.
اسان هڪٻئي سان ڳالهائڻ شروع ڪيو
مونکي احساس ٿيو ته
خاموشي به ڄڻ محبت جي ماءُ آهي!
جنهن مان پڻ لفظ ڦُٽن ٿا!
مون چنڊ تي،تارن تي،
روشنيءَ تي،موسيقيءَ تي
سُرن تي ۽ اظهار جي نمونن تي سوچيندي
هڪ نظم لکيو
مونکي ٻيهر محسوس ٿيو
خاموشي،احساس ۽ رت جي رقص جي به
هڪ الڳ زبان ٿئي ٿي
جنهن کي ڪو
دل وارو ئي سمجهي سگهي ٿو.