حرمتن جو حَسين خواب
-----/------------
مان ته رات جو خواب آهيان
هنن مونکي
مارڻ جو ڪيئن سوچيو؟
هُنن کي ڪهڙي خبر ته
جڏهن ماڻهو اکيون بند ڪري
سُمھڻ ويندا آهن ته
مان سندن
ذهنن ۽ احساسن جي آڳرن ۾
نيرُ هاري
کين ٻڌائيندو آهيان ته
اوهان منهنجي قبر تي نه اچجو
مان مري ٿوروئي ويو آهيان!
مان ته حق ۽ باطل جي جنگ جو
نغارو هان،
جيڪو سج لهڻ کانپوءِ
نما شام جو نئين جُنبش سان،
مومنن جي گهرن تي
ڪارين بيرڪن سان گڏ
خواب وانگر لهندو آهي!
معصومن کير نه پيتو ته ڇا ٿيو!
پاڻيءَ جي پياس سان جهيڙو
وڏي ڳالھه ناهي!
ڇو ته مان رات جو اهڙو خواب آهيان
جيڪو اوندھ کي روشن ڪرڻ لاءِ
باھ سان وڙهندي
خيمن جي اندر به
پردي جي لڄ کي بچائيندو رهيو!
پاڻي،کير ۽حيات کان وڌيڪ
مان حرمتن جو حُسين خواب آهيان!
نيزن جا نشان
منهجي پيشاني تي ڏسي وٺ!
مان پياسو هوندي به
پٺتي هٽڻ جو سوچيان ها ته
درد جو نالو ئي نه هجي ها!
کير جي اهميت اُن مٽيءَ کان پُڇ
جتي ٿڃ کي به باھ ۾ ساڙيو ويو،!
خيما جلايا ويا
گهوڙن جي سُنبن جا آواز اڄ به ماتم ڪده آهن!
هنن جا نيزا مُڏا ٿي ويا
تير زنگجي ويا،ڪمانون ٽُٽي ويون!
پر منهنجو ڪپيل گردن اڄ به
اَلم جي بيرڪ سان گڏ
وقار سان جهومي پيو!
ڪير ٿو چئي
مان مري ويو آهيان؟
مان ته روشنيءَ جي سڏ جهڙو خواب آهيان ،
حُسينيت جي حُسين خواب کي
نئين عزم سان ورنائي ڏس
سينا زني ڪندي هجوم گڏبا ويندا
۽ ظلم پاڻ ئي مري ويندو!.