نئين سال جي وِش
مونکي خبر آ
ڊسمبر توکي ڇو وڻندو آ؟
اها به ڊسمبر جي
هڪ خاموش شام ئي ته هئي نه!
برف سان ڍڪيل وڻ،
بارش جي تازي خوشبوءَ،
۽ پاڻيءَ سان ونھتل روڊ،
مون اُن ئي ڏينهن
توکي تنهنجي گهر جي در تي ڊراپ ڪندي
پهرين چمي ڏئي
پيار جو خاموش اظهار ڪيو هو شايد!
تو اکيون ٻوٽي
منهنجي آلي ڪلهي تي ڀِڳل وار کنڊيڙي
مونکي
پنهنجائپ ۽ پيار جي پهرئين پنڌ تي
ساڻ وٺي وڃڻ جو وچن ڪيو هو!
تون ڪرسمس جي موقعي تي
گُل کڻي
مونکي هن ڊسمبر ۾ به ڳوليندي رهينءَ!
تنهنجي دوست ٻُڌايو پئي
تون هيٽر تي هٿ سيڪيندي
روئي رهي هئينءَ!
مان وري هتي ڪمبل ويڙهي
ڳوڙهن سان ڳالهيون ڪندي
رات گذاري رهيو هئس!
خبر ٿئي
ڊسمبر جي برف جهڙي رات ۾ اک لڳندي ئي
ڊسمبر جي آخري شام
توسان گڏ گذارڻ جو
مون هڪ سُهڻو خواب لڌو آ!
منهنجي دل
صبح جي ڪوهيڙي، بادلن جي ڊوڙ،
۽ سياري جي پهرين رُهيءَ ۾
توسان گڏ ڊگهي ڊرائيو ڪرڻ لاءِ
خيالن ئي خيالن ۾
برف جيان ڳڙي رهي آهي!
مان مُلڪ کان ٻاهر ويل آهيان
۽ ها مان جيستائين تو وٽ پهچان
تون ڪاڏي به نه وڃجانءِ!
ايڪيٽيهين ڊسمبر جي آخري فلائيٽ
ساڍي يارهين وڳي
تنهنجي شهر جي
ايئرپورٽ تي لينڊ ڪندي!
ايئرپورٽ تي وٺڻ اچين ته
پاڻ سان گڏ ڇَٽي کڻي نه اچجانءِ!
مان توکي
پنهنجي ڀاڪر ۾ ويڙهي
نئين سال جي وِش ڪندس!