هڪ نئون درد
________________
مان بس جي پوئينءَ سيٽ تي
ننڊ جي ڳولا ڪندڙ
ڪنهن رولاڪ مسافر جيان،
گهمندي ڦرندي
ماڻهن جي اکين مان نظم ڳولي
دير دير تائين جاڳي تهجد ويل
فيسبوڪ تي اپلوڊ ڪندو رهندوآهيان!
ڪالھه بس ۾ هڪ ڪراڙي عورت ملي وئي
هن جي اکين جي آڳر مان ڪو
سندس جوان پٽ جي
تصوير چورائي ويو هو!
ميرن ڪپڙن وارو ڪمزور ٻار
مانيءَ ڳڀي لاءِ
۽ هيروئن جو عادي نوجوان
نشي لاءِ پئسا پِني رهيو هو
تازي رٽائرمنٽ وٺندڙ استاد
کيسي ۾هٿ هنيو ته
سندس پينشن جا پئساگم هئا!
هو مونکي بِشني سمجهي
پنهنجي چهري تان پگهر اُگهندي
منهنجي کيسي ڏانهن تَڪي رهيو هو!
مون ڏيڍ سئو رپيا سندس هٿ تي رکيا ته
هُن جي ڪراڙين اکين مان
ڳوڙها ڪري پيا!
هن کي اسپتال ۾ داخل بيمار ڌيءُ جي
آپريشن جي في به ڏيڻي هئي ته
دوا به وٺڻي هئي!
۽مون وٽ واپسيءَ جو ڪرايو ئي ڪونه هو!
ڊرائيور سامهون ڏسڻ بجاءِ
شيشي مان پوئينءَ سيٽ تي ويٺل
جوان ڇوڪريءَ جي اکين ۾ اکيون ملائي
وڏي آواز ۾
”تنهنجي به ڪجھه دل آهي او سهڻا
کلڻ ٿو تنهنجو ٻڌائي“
هلائي رهيو هو!
لائي وڪڻندڙ ڇوڪرو زور زور سان
هوڪو ڏيندي
هر مسافر کي اکين ئي اکين ۾
لائي خريد ڪرڻ لاءِ
ڄڻ ته ايلاز ڪري رهيو هو!
بس اڳئين اسٽاپ تي پهتي ئي ڪانه ته
پوليس وارا بس بيهاري
گاڏيءَ جا ڪاغذ ۽ ڊرائيور جو پراڻو لائيسن قبضي ۾ ڪري
پنهنجي گهر جي سيڌي لاءِ
ڪنڊيڪٽر کان ٻه سئو رپيا وٺي
موبائل ۾ وڃي ويٺا!
مان سڄي ڏينهن جي سفر ۾
رومانس جي رنگن کي ڳوليندو رهيس
پر مونکي روڊ تي وڄندڙ هر هارن مان
هڪ نئون درد مليو.