مهربان هستيءَ کي سلام
__________________
مان اُن سان
ملڻ وڃي رهيو آهيان
جنهن کي
سنڌ جي هوا ڏاڍي وڻندي هئي،
هو پاڻ مٿان
گند اُڇلائيندڙ عورت کان
نفرت ڪرڻ بدران
اُن جي بيماريءَ بابت
پاڻ عيادت ڪرڻ ويو هو،
هن جنهن
امين ۽ صادق طور
هڪ اهڙي سُڃاڻ ماڻي
جنهن جي ذڪر سان
ايمان تازو ٿي ٿو وڃي،
هو جنهن جي اڱڻ تي
عورت هُجي يا مرد
ٻار هجي يا ٻڍو پنهجا درد هاري
اميد جا نوان گل ميڙي ٿو اچي!
هو جنهن جي
هر گفتگو ۽ تحرڪ ۾
حڪمت جا
نوان گس ۽ ڏس ڏِک ڏيندا هُجن!
مان هُن جي در جي
چائنٺ چمڻ ٿو وڃان،
جنهن ’طائف‘ ۾
چٿرون برداشت ڪندي
پٿرن لڳڻ سبب
رت ڳاڙيو ته رت سان
سندس جُتي ڀرجي وئي!
پوءِ به هُن
سهپ،رواداري ۽ برداشت جي رنگن جا
ڪيئي ڏيئا ٻاريا ۽ گل ٽيڙيا!
اهڙا گل جن جي خوشبو
روح کي معطر ڪندي هجي!
مان مذهبي رنگ کان
وانجهيل شخص
هن انتهاپسنديءَ جي دور ۾
هڪ معتدل ۽ مهربان
هستي کي ضرور
سلام پيش ڪندس
جنهن جو هر رنگ
پيار جو سبق ڏيندو هجي!
]رسول پاڪ جي روضي ڏانهن ويندي[