شاعري

رستي ۾ آهيان

هي ڪتاب نامياري شاعر ڊاڪٽر مشتاق ڦل جي نثري نظمن جو مجموعو آھي.
ڊاڪٽر مشتاق ڦل جو هي ڪتاب سندس نثري نظمن تي مشتمل آهي، سندس هنن نثري نظمن کي پاڻ ننڍڙيون ڪهاڻيون يا عڪس چئي سگهون ٿا. مشتاق ڦل جو هر نظم هڪ مڪمل ڪهاڻي آهي، ۽ اُن ڪري پاڻ هِن نظمن کي ’نثري ڪهاڻيون‘ به چئي سگهون ٿا.
ڊاڪٽر مشتاق ڦل معياري شاعريءَ جو شاعر آهي، جنهن وٽ فن سان گڏ فڪر به ملي ٿو. فني حوالي سان هن وٽ غزل، گيت، وائي ۽ نظم سميت اڪثر پابند صنفون آهن ۽ فڪري حوالي سان هن جي شاعريءَ ۾ قديم ۽ جديد شاعريءَ جي موضوعن سميت مظلوم طبقي سان پيار جو اظهار ملي ٿو.
  • 4.5/5.0
  • 2393
  • 652
  • آخري ڀيرو اپڊيٽ ٿيو:
  • مشتاق ڦل
  • ڇاپو پھريون
Title Cover of book رستي ۾ آهيان

هر ڊاڪٽر شاعر هجي

هر ڊاڪٽر شاعر هجي
________________
منهنجون اوجاڳيل اکيون
جيڪي منهنجي ماءُ،
منهنجي زال،
توڙي منهنجي ڪلاس فيلو
محبوبا کي ڏاڍيون وڻنديون آهن
خدا شايد مونکي سمهڻ خاطر
عطا ناهن ڪيون!
’آءِ سي يو‘ جي هر بستري ڀرسان
مانيٽرن جا آواز
۽ وينٽيليٽرن جو سهڪو
منهنجي اکين سان گڏ
جاڳڻ، جا عادي ٿي ويا آهن!
اڄ رات جو ٻين وڳي
ويم جي سورن
۽ رت جي ضايع ٿيڻ سبب
ٻئي جوان ۽ پهريتيون عورتون
اسٽريچر تي موت سان وڙهي رهيون آهن!
منهنجن مريضن کي
تازي توڙي اڇي رت جون
ڏھ ٻارنهن بوتلون گهربل آهن!
پر هُنن سان
هڪ هڪ مرد گڏ آيو آهي
هنن کي فائيل به ٺهرائڻا آهن!
رپورٽون به ڪرائڻيون آهن!
۽ موبائل فون تي
ڳوٺ وارن کي حال حوال به ڏيڻو آهي!
مان سوچيان ٿو مرد مريض سان
پورو ڳوٺ گڏ هوندو آهي!
هي عورتون مُئي موت سان به
اڪيلي ويڙھ وڙهڻ لاء پئدا ٿيون آهن شايد!
مُنهنجي اُداس اکين ۾
آرس جا اڀرندڙ احساس ڀڙڪو ڏئي
مانيٽرن جي آواز سان گڏجي
مرداڻي سماج جي بي حسيءَ تي
درد جو گيت جهونگاريندي
ڳوڙها ڳاڙڻ لڳا آهن!
۽ ها جي هي ٻئي پهريتيون جوان عورتون
رت نه ملڻ سبب مري ويون ته
منهنجون اُداس اکيون ڪڏهن به
سُمھي نه سگهنديون!
۽ پڪ سان منهنجي ننڊ به مري ويندي!
]2[
مان اڃا به جاڳان ٿو
مونکي هُنن جي بچي وڃڻ تي
هڪ اهڙو نظم لکڻو آهي
جيڪو زندگيءَ جي سمورن حسين رنگن،
حسناڪ روين
۽ دلربا احساسن جي تصوير ڏيکاري!
مان اڃا به جاڳان ٿو
مونکي هُنن جي بچي وڃڻ تي
سماج جي ڪنهن سُڄاڻ عورت جي
هڪ اهڙي آخري چُمي گهرجي
جيڪا ورهين پُڄاڻان
امان منهنجي اکين تي ڏيندي
منهنجي من ۾
احساسن جي هڪ نئين دنيا اوتي هئي!
مان اڃا به جاڳان ٿو
هُنن جي بچي وڃڻ تي
جيڪرهر گهر جي ماءُ جي من مان
اها آس اُڀري ته
هر شاعر ڊاڪٽر هجي ۽ هر ڊاڪٽر شاعر هجي.