غزل :: 74
ڪيترائي قصا ٿيا آهيون.
هاڻ شايد وري نه ملنداسون،
پاڻ اهڙو جُدا ٿيا آهيون.
ڳالهه هر ڪو اسان جي ڳائي ٿو،
ڪا انوکي ڪٿا ٿيا آهيون.
هرڪو کيڏي ويو آ اُڇلائي،
تاس جا ڄڻ پَتا ٿيا آهيون.
درد ڳولهي ٿڪي پَيو هوندو،
ايترو لاپتا ٿيا آهيون.
عشق اهڙو ڪندو نه سوچيو هو،
پاڻ کان ڀي خفا ٿيا آهيون.
دل ۾ ڪو ديوتا پيو جاڳي،
ڄڻ مِٽيءَ جا خدا ٿيا آهيون.